Get Adobe Flash player

ဘယ္လိုပုဂၢိဳလ္မွ ဓမၼကထိကေခၚထိုက္သလဲ ?

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ အဂၢမဟာပ႑ိတ

မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး

အမရပူရၿမိဳ ႔၌ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ တရားေတာ္

ဘယ္လိုပုဂၢိဳလ္မွ ဓမၼကထိကေခၚထိုက္သလဲ ?

ဘယ္လိုပုဂၢိဳလ္မွယခုဘ၀နိဗၺာန္ရမွာလဲ ?

ေဟာၾကားသည့္ေန႔ ( ၁၀ - ၃ - ၁၃၅၄ )

 

ဒကာ၊ဒကာမေတြ တရားမ်ားမ်ားမလိုက္ဘဲနဲ႔၊ ဧေကာဓေမၼာဆိုတဲ့အတိုင္း တရားကိုတစ္ခုတည္း အားထုတ္ပါ။  မိမိတို႔ဥာဏ္ထဲမွာ အျမင္ဆံုးအထင္ဆံုးျဖစ္တဲ့ ေ၀ဒနာသံုးမ်ဳိးကုိပဲခင္ဗ်ားတို႔ ၾကည့္လို႔ရွိရင္ လုိရာခရီးကို မုခ်အားျဖင့္ ေရာက္မယ္ဆိုတာ ယေန႔ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးက တိုက္႐ုိက္ေဟာၿပီ …      (မွန္လွပါဘုရား ) ။

ယေန႔တိုက္႐ိုက္ေဟာၿပီ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးက၊ ျမတ္စြာဘုရားသခင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီး၊ သာ၀တၳိျပည္ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ၌ သီတင္းသံုးေတာ္မူတယ္၊ ထိုသို႔ေနေတာ္မူတဲ့အခ်ိန္၌ ရဟန္းတစ္ပါး

ကေလွ်ာက္တယ္၊ ပုစၧာသံုးခ်က္ကုိေလွ်ာက္တယ္ ။

အေမးပုစၧာသံုးခ်က္

အရွင္ဘုရားတဲ့ - ဓမၼကထိကဆိုတာ ဘယ္လိုဟာ ဓမၼမထိကပါလဲ၊ ဘယ္လိုဟာ ဓမၼကထိကလဲလို႔ (၁) နံပါတ္ေမးလိုက္တယ္ ။

( ၂ ) နံပါတ္ကေတာ့ ဓမၼာႏု ဓမၼပဋိပႏၷပုဂၢိဳလ္ဆိုတာ ဘယ္လိုပုဂၢိဳလ္ကို ဓမၼပဋိပႏၷပုဂၢိဳလ္လို႔ ဆိုပါသလဲ ။

( ၃ ) နံပါတ္က ဒိ႒ဓမၼနိဗၺာန - ယခု ဘ၀နိဗၺာန္ရမည့္ ပုဂၢိဳလ္ဆိုတာ ဘယ္လိုပုဂၢိဳလ္ကို ဆိုလို ပါသလဲ ။

ပုစၧာဘယ္ႏွစ္ခ်က္လဲ - ( သံုးခ်က္ပါဘုရား ) ၊ သံုးခ်က္၊ သံုးခ်က္ ။ ဒကာ ဒကာမတို႔ - ခင္ဗ်ားတို႔ လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္သည္ မည္မွ်ေလာက္ခရီးေရာက္ေနတယ္ဆိုတာ၊ ဘုရားကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီး အခုရဟန္း ေမးတဲ့ အေျဖကို ေျဖရတဲ့ အခါက်ေတာ့ ေၾသာ္ - အားလံုးတရားနာၿပီးတရားေတြ က်င့္ႀကံႀကိဳးကုတ္၊ အား ထုတ္ေနၾကတဲ့အလုပ္ဟာ ၊ သာမည ခရီးေပါက္လို႔ သာမည ေရာက္ေနတာမဟုတ္ပါလားဆိုတာ ဒီပုစၧာေတြကို ဘုရားသခင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးက အျဖေပးတဲ့ အခါက်ေတာ့မွ မိမိတို႔မွာ ၀မ္းေျမာက္ဖို႔ရာ ေတြ အမ်ားႀကီး ေပၚလာတာ ထင္ရွားပါလိမ့္မယ္။

( ၁ ) အဘယ္ပုဂၢိဳလ္ကို ဓမၼကထိကဆိုရမလဲ

အဲဒီေတာ့ ဒီမွာ ပါဠိေတာ္က -

ဓမၼကထိေကာတိ - ဓမၼကထိကဟူ၍၊ ၀ုစၧတိေဟာေတာ္မူအပ္ပါသနည္း၊ ဓမၼကထိကေကာတိ ဓမၼကထိကဟူသည္ အဘယ္မွ်ေလာက္၊ အဘယ္ပုဂၢိဳလ္ကို ဓမၼကထိကဆိုလိုပါသလဲ၊ ဒါေၾကာင့္ ဓမၼကထိေကာ၊ ဓမၼကတိေကာတိဘေႏၲ - ဆိုၿပီး အရွင္ဘုရား ဓမၼကထိကဆိုတာ ဘယ္လုိဟာ ဓမၼကထိက၊ ဓမၼကထိကအျဖစ္နဲ႔ တပည့္ေတာ္တို႔က မွတ္ယူၿပီးနာရမွာလဲ၊ မေမးသင့္ဘူးလား ( ေမးသင့္ပါတယ္ ) ေမးသင့္တယ္တဲ့ ။

ဘုရားကအေျဖေပးတဲ့ ဓမၼကထိက

ေမးသင့္ေတာ့ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးက ေျဖရွာတယ္ ၊ ( တင့္ပါ ) ဒီလိုမွတ္ပါကြာတဲ့ - ဓမၼကထိကဆိုတာ ေ၀ဒနာယေစ ဘိကၡု နိဗၺိဒါယ ၀ိရာဂါယ နိေရာဓါယ ဓမၼံေဒေသတိ

ေ၀ဒနာသည္ ဒကာ ဒကာမေတြ နိဗိၺႏၵာရ - ၿငီးေငြ႔ေအာင္ ေဟာႏိုင္လုိ႔ရွိရင္ ေ၀ဒနာအေၾကာင္းကို ေကာင္းေကာင္းေျပာၿပီးေ၀ဒနာကို ၿငီးေငြ႔႐ြံမုန္းလာေလာက္ေအာင္ ေဟာႏိုင္လို႔ရွိရင္ ေ၀ဒနာယေစဘိကၡနိဗၺိ ဒါယ  ၀ိေရာဂါယတဲ့ ေ၀ဒနာအေၾကာင္းကို နည္းနည္းမွ ဒီ႐ုပ္ခႏၶာႀကီးနဲ႔ကို ဆက္သြယ္လုိစိတ္ကို မရွိခ်င္ ေအာင္ ေဟာႏိုင္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ ( မွန္ပါ့ ) ။

ေ၀ဒနာႀကီး လံုးလံုးခ်ဳပ္ေပ်ာက္သြားရင္ျဖင့္ ေသေသခ်ာခ်ာေကာင္းမွာပဲလို႔ ဥာဏ္ထဲေရာက္ေအာင္ ေဟာႏိုင္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကို ဓမၼကထိကလို႔ ဆိုရမယ္ကြတဲ့ ( မွန္ပါ့ ) ။

ဓမၼကထိက၊ ဓမၼကထိကဆိုတာေပၚလာၿပီလား ( ေပၚလာပါၿပီဘုရား ) ဒါေၾကာင့္ဘုရားက ေ၀ဒနာ ယေစ ဘိကၡု နိဗၺိဒါယ ၀ိေရာဂါယနိေရာဓာယ ဓမၼံေဒေသတိ၊ ဓမၼကထိေကာ ဘိကၡဴထိ အလံ၀စာနာယ

ဘိကၡု =  ရဟန္း၊ ဓမၼကထိေကာတိ - အဲဒီနားကို ႏိုးေအာင္ ေ၀ဒနာႀကီးန႔ဲ တစ္ခါတည္း ကင္းခင္တဲ့ ဥာဏ္ေပၚေအာင္ ေ၀ဒနာတို႔ကို တကယ္တန္း ခ်ဳပ္ခ်င္တဲ့ သေဘာမ်ဳိးေ၀ဒနာနဲ႔ကို ဘယ္ေတာ့မွ မေနခ်င္တဲ့ သေဘာမ်ဳိး ( တင္ပါ့ ) အဲဒီကဲ့သို႔ ေရာက္ေအာင္ ေဟာႏိုင္လို႔ရွိရင္ျဖင့္တဲ့ ဓမၼမထိကဆိုတဲ့ ဥစၥာဆိုျခင္းငွာ ထိုက္ပါတယ္ကြာတဲ့ ( မွန္ပါ့ ) ဒီလိုေဟာႏိုင္လို႔ရွိရင္ေတာ့ ( မွန္ပါ့ ) ။

ဓမၼံေဒေသတိ ဓမၼကထိေကာ ဘိကၡဴတိ အလံ၀စာနာယ ။

တရားနာရင္သတိထားနာ

ဘုရားကကိုယ္ေတာ္တိုင္ေဟာျပန္တယ္ ၊ အားလံုး ဒကာ ဒကာမတို႔ တရားနာတဲ့အခါမွာ ေရွ ႔သတိ ထားရလိမ့္မယ္ ( မွန္လွပါဘုရား ) တရားနာတဲ့အခါမွာ ေရွ ႔ကိုဘယ္လိုပုဂၢိဳလ္အခ်ဳိးအစားရွိတာကို ဒုိ႔တရား နာရမယ္ဆိုတဲ့ဥစၥာသည္ ဘုရားက အခု အစီအစဥ္ေပးေနၿပီ ( မွန္လွပါဘုရား ) ။

ဥပမာ ေ၀ဒနာေဟာေနတဲ့ဆရာဆိုလို႔ ရွိရင္လည္း ေ၀ဒနာကို ၿငီးေငြ႔လာေအာင္ ေဟာႏိုင္တဲ့ဓမၼက ထိက ( တင္ပါ့ ) ေ၀ဒနာေပၚ၌ ဒကာ ဒကာမေတြ မွတ္႐ိုးမွတ္တမ္းနဲ႔ကို တစ္ခါတည္း နည္းနည္းမွ ဒီေ၀ဒနာ ကၡႏၶာႀကီးကို မရခ်င္ေတာ့ပါဘူဆိုတဲ့ ဥာဏ္ေပၚေအာင္ ေဟာႏိုင္တဲ့ ဓမၼကထိက ( မွန္ပါ့ဘုရား ) ။

ဥာဏ္ေပၚေအာင္ ေဟာႏိုင္ရမယ္

ေ၀ဒနာခ်ဳပ္သြားလို႔ရွိရင္ျဖင့္ တပည့္ေတာ္တို႔ အလြန္ဆံုးႀကိဳက္မွာပဲဆိုတဲ့ ဥာဏ္ေပၚေအာင္ ေဟာႏိုင္ တဲ့ ဓမၼကထိကမွသာလွ်င္ ဓမၼကထိကလို႔ ငါဘုရားကဆိုျခင္းငွာ ထိုက္တယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်သကြာတဲ့ (မွန္ပါ ) ၁ ။ နံပါတ္ ၁ ။ နံပါတ္ ( မွန္ပါ ) ။

ဒါျဖင့္ တရားနာလာၾကတဲ့ ဒကာ ဒကာမေတြ ႐ုပ္ေဟာေနတဲ့ ဆရာေတြ႔လို႔ရွိရင္ ႐ုပ္ေပၚမွာ ၿငီးေငြ႔ မႈ ၊ ကန္႔ကြက္မႈ ၊ ႐ုပ္ခ်ဳပ္တာကို သေဘာက်မႈ ၊ ဤကဲ့သို႔ ခင္ဗ်ားတို႔ စိတ္ထဲမွာ ေပၚတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ဳိးကို တရားနာရ လိမ့္မယ္။

တရားနာမႈသည္ကားလို႔ဆိုလို႔ရွိရင္ ဒကာစိန္ေရ ၿငီးရေအာင္လို႔ နာရလိမ့္မယ္၊တဏွာပြားၿပီး သကာလ ဟုတ္လား၊ တဏွာေတြပြားၿပီးသကာလ ဘံုဘ၀ေတြေတာင့္တေၾကာင့္ၾကၿပီးေနတဲ့ ဥစၥာက တဏွာပြားတာ ( မွန္ပါ့ ) ။

ၿငီးေငြ႔တာပါရဲ ႔လား၊ စြန္႔လႊတ္ခ်င္တာပါရဲ ႔လား ( မပါပါဘူးဘုရား ) ေအး ခႏၶာငါးပါးခ်ဳပ္ျခင္းကို သေဘာက်ပါရဲ ႔လား ( မပါပါဘူးဘုရား ) ၊ အဲဒါမ်ဳိးကို ငါဘုရားက ဒီလုိေဟာေနတဲ့ပုဂၢိဳလ္ကို ဓမၼကထိကလို႔ ငါကမဆိုဘူးကြတဲ့ ( မွန္ပါ့ ) မဆိုေသးဘူးတဲ့၊ မဆုိေသးဘူးတဲ့ ( မွန္ပါ့ )။

အဲဒီေတာ့ ဒကာ ဒကာမတို႔ တရားေဟာနာတဲ့အခါမွာလည္း ေရႊးရမယ့္ ပုဂၢိဳလ္ပါလာတယ္ ( ပါလာပါတယ္ဘုရား ) ။

ခႏၶာကိုရြံမုန္းေအာင္ေဟာတတ္ရမယ္

ဒီလိုေျပာၾကစို႔ဆိုေတာ့ ခႏၶာကိုယ္ႀကီးကို ေရွးဦးစြာ ရြံမုန္းေအာင္ေဟာတတ္တဲ့ဆရာ၊ ခႏၶာကိုယ္ႀကီး ကို စြန္႔ခ်င္တဲ့စိတ္ေပၚေပါက္လာေအာင္ ေဟာတတ္တဲ့တရား ေဟာဆရာ ( မွန္ပါ ) ။

ခႏၶာကိုယ္ႀကီး ခ်ဳပ္သြားလို႔ရွိရင္ျဖင့္ ေသေသခ်ာခ်ာေကာင္းမွာပဲဆိုၿပီး သကာလ စိတ္ထဲမွေရာက္ လာေအာင္ ေဟာႏိုင္တဲ့ ဓမၼကထိကမ်ဳိးမွာသာလွ်င္ ငါဘုရားသခင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးက ဓမၼကထိကလို႔ ငါဆိုလိုက္တယ္ကြာ ( မွန္ပါ့ ) ။

ဒါျဖင့္ ဒကာ ဒကာမတို႔ ယခုဘုန္းႀကီးသည္ကားလို႔ဆိုရင္ ေ၀ဒနာအေၾကာင္းခ်ည္းသာေဟာေန လိုက္တာ တစ္လခြဲ၊ ႏွစ္လေလာက္ရွိေနၿပီ၊ ဘုရးေဟာေတာ္မူတာေတြနဲ႔လည္း ကိုကတယ္ ၊ ( မွန္ပါ့ဘုရား )

ေ၀ဒနာယေစ ဘိကၡဳ နိဗၺိဒါယ ၀ိရာဂါယ နိေရာဓါယ ဓမၼံ ေဒေသတိ ဓမၼကထိေကာ ဘိကၡဴတိ အလံ ၀စနာယ၊

ေ၀ဒနာယ  - ေ၀ဒနာကို နိဗိၺႏၵာယ - ၿငီးေငြ႔ျခင္းငွာ၊ နိဗၺိႏၵဥာဏ္လာေအာင္ေပါ့ဗ်ာ၊ ၀ိရာဂါယ ေ၀ဒနာ ေပၚ၌ ႏွစ္သက္ျခင္းကင္းျခင္းငွာ၊ နိေရာဓာထ ေ၀ဒနာခ်ဳပ္ ေပ်ာက္ျခင္းငွာ နိဗၺာန္ေရာက္ေအာင္ေပါ့ဗ်ာ၊ ဓမၼံ -  တရားကို။ ေဒသာတိ - ေဟာ၏ ဣတိ- ထို႔ေၾကာင့္ ဓမၼကထိေကာတိ ၊ ဣတိ - ထို႔ေၾကာင့္ ဓမၼကထိေကာတိ  ဓမၼကထိကမည္၏ ။ ဣတိ - ဤသို႔၊ ၀စာနယ ဓမၼကထိကဟုဆိုျခင္းငွာ ၊ အလံ - ထိုက္၏ ။

တစ္ခါတည္း ဒီလိုပုဂၢိဳလ္မွသာလွ်င္ ဓမၼကထိကဆိုတာေျပာဆိုဖို႔ ထိုက္သေဟ့လို႔ ဘုရားကေဟာ လာျပန္တယ္… ( မွန္ပါ့ ) အလံ၀စနာယကို ၀စနာယဆိုျခင္းငွာ အလံ - ထိုက္ပါတယ္တဲ့ ၊ အခုန ေျပာခဲ့တဲ့ အဂၤါေတြနဲ႔ညီေအာင္ ေဟာႏိုင္လို႔ ရွိရင္ျဖင့္ ဓမၼကထိက၏ အဓိပါၸယ္ဟာ ေသေသခ်ာခ်ာသက္ေရာက္ပါတယ္ ဒါျဖင့္ ဒကာ ဒကာမတို႔ ခင္ဗ်ားတို႔တရားနာလို႔ရွိရင္ျဖင့္ တရားေဟာဆရာေတြ ၊ တရားေဟာဆရာေတာ သမားေတာ္ေတြ ေဟာၾကလိမ့္မယ္ေနာ္။

ဘယ္လိုရွိမွ ဓမၼကထိကဆိုထုိက္သလဲ

ခင္ဗ်ားတို႔က ၿငီးေငြ႔သည္တိုင္ေအာင္ စြန္႔လႊတ္ခ်င္သည့္တိုင္ေအာင္ ခႏၶာကိုယ္ႀကီးခ်ဳပ္ၿငိမ္းသြားလို႔ ရွိရင္ျဖင့္ အင္မတန္မွ ဆႏၵျပင္းျပၿပီး သကာလ လာသည့္တိုင္ေအာင္ေဟာႏိုင္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဆိုလို႔ရွိရင္ျဖင့္ ဓမၼကထိကဆိုျခင္းငွာထိုက္ေလေသာေၾကာင့္ ခင္ဗ်ားတို႔ ၾကပ္ၾကပ္နာပါ ( မွန္ပါ့ ဘုရား )။

ၾကပ္ၾကပ္နာရမယ္တဲ့ ၊ အဲဒီလိုပဲ တရားနာနည္းက်၊ ကေန႔ေတာ့ ဒကာ ဒကာမတို႔ဆိုလို႔ရွိရင္ျဖင့္ ခင္ဗ်ားတို႔မွတ္ထားစရာက ေ၀ဒနာေပၚ၌ ၿငီးေငြ႔ျခင္းငွာ ေ၀ဒနာကို စြန္႔လႊတ္ျခင္းငွာ ေ၀ဒနာလံုး၀ခ်ဳပ္ျခင္းငွာ၊ ေဟာတဲ့ပုဂၢိဳလ္ကို ဓမၼကထိကလို႔ဆိုျခင္းငွာ ထိုက္တယ္လို႔ ခင္ဗ်ားတို႔ကလည္း မွတ္ဦး ( မွတ္ပါမယ္ဘုရား )။

ေ၀ဒနာသံုးပါးဒုကၡသစၥာ

ဒါျဖင့္ ဒကာစိန္ေရ - ဘုန္းႀကီးတို႔ ေ၀ဒနာကို ဒကာ ဒကာမေတြကို ေဟာေနတဲ့ အခါက်ေတာ့ သုခေ၀ဒနာကလည္း ဒုကၡသစၥာမို႔ ခင္ဗ်ားတို႔ သုခေ၀ဒနာနဲ႔လည္းေနခ်င္ေသးရဲ ႔လား … ( မေနခ်င္ပါဘူး ဘုရား ) ဒုကၡေ၀ဒနာကလည္းျဖစ္ပ်က္ဆံုး  ဒုကၡသစၥာျဖစ္ေလေသာေၾကာင့္ ဒုကၡေ၀ဒနာနဲ႔ေကာ ေနခ်င္ေသး ရဲ ႔လား … ( မေနခ်င္ပါဘူး  ဘုရား ) ။ ဥေပကၡာ ေ၀ဒနာကလည္းျဖစ္ပ်က္ဆံုး ဒုကၡသစၥာျဖစ္ေလေသာ ေၾကာင့္လည္း ေနခ်င္ေသးရဲ ႔လား … ( မေနခ်င္ပါဘူး ဘုရား ) ။

ေအး - အဲဒီလို ခင္ဗ်ားတို႔စိတ္ထဲမွာလည္း ၿငီးေငြ႔လာရမယ္ ( မွန္ပါ ) ဟုတ္လား …။

၀ိေရာဂါယတဲ့ ဒကာ ဒကာမတို႔  ဒီေ၀ဒနာႀကီးျဖစ္ပ်က္ ဒုကၡသစၥာႀကီး မွန္ေနေတာ့ခင္ဗ်ားတို႔ နာရင္ လည္းစြန္႔ခ်င္မွာပဲ ၊ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ဥာဏ္နဲ႔အားထုတ္ၾကည့္တဲ့အခါမွာလည္း ေ၀ဒနာပဲ၊ ေ၀ဒနာပဲ၊ ဒုကၡသစၥာ ေခၚတဲ့တရားႀကီးပါပဲ။ အၿမဲတမ္းရွိေနေသာေၾကာင့္ ခင္ဗ်ားတို႔ မစြန္႔ပစ္ခ်င္ေပဘူးလား … ( စြန္႔ပစ္ ခ်င္ပါတယ္ဘုရား ) ။

အဲဒီေစာင့္ေနတဲ့ ဥာဏ္လာတာဟာလည္း ဓမၼကထိကေကာင္းလို႔ အဲဒါလာတာ၊ ေ၀ဒနာကၡႏၶာႀကီး၊ ေ၀ဒနာေတြ အကုန္ ဇာတ္သိမ္းသြားမယ္၊ ခ်ဳပ္ေပ်ာက္သြားမယ္ဆုိ ၊ အားလံုး ဒကာ ဒကာမေတြ မႀကိဳက္ဘူး လား… ( ႀကိဳက္ပါတယ္ဘုရား ) ။

ေအး - အဲဒီလို ခင္ဗ်ားတို႔ စိတ္ထဲမွာေပၚလို႔ရွိရင္ျဖင့္ တဲ့ ခင္ဗ်ားသႏၲာန္မွာ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ဆိုဆံုးမေနတဲ့ ဆရာျဖစ္ေစ ၊ ဟုတ္လား - ဓမၼကထိကဆိုျခင္းငွာ ထိုက္သည္ ( မွန္လွပါဘုရား ) ။

ဒီသံုးမ်ဳိးေဟာႏိုင္မွ ဓမၼကထိက

ခင္ဗ်ားတို႔ စိတ္ထဲမွာ ဥာဏ္ထဲမွာ သံုးမ်ဳိးေပၚၿပီဗ်၊ ၁။ ၿငီးေငြ႔တယ္ ၊ ၂။ စြန္႔လြတ္ခ်င္တယ္၊ ၃။ ေ၀ဒနာ အကုန္ခ်ဳပ္ရင္ႀကိဳက္တယ္ ၊ ( မွန္ပါ့ဘုရား )။

ေ၀ဒနာေတြနဲ႔အညီ ခင္ဗ်ားတို႔ သႏၲာန္ေပၚတဲ့ ဆရာေတာ္ သမားေတာ္ဆိုရင္ျဖင့္ ႀကိဳးစားၿပီးနာၾကပါ ( မွန္ပါ့ဘုရား ) ႀကိဳးစားၿပီးနာၾကပါ။

ကဲ - ဒါျဖင့္ ဒကာစိန္ေရ ဓမၼကထိကအေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္းသိၿပီလား… ( သိရပါၿပီဘုရား ) ၊     (၁) ၿငီးေငြ႔ေအာင္ေဟာႏိုင္မွတဲ့ေနာ္ ၊( ၂ ) စြန္႔လြတ္ခ်င္ေအာင္ေဟာႏိုင္မွတဲ့ ( မွန္ပါ့ဘုရား ) ၊ ( ၃) ေ၀ဒနာတို႔ ၏ ခ်ဳပ္ရာျဖစ္တဲ့ နိဗၺာန္ႀကီးကိုလည္း အေရာက္ လိုခ်င္တဲ့ ဆႏၵနဲ႔ စိတ္ႏွစ္သက္ေအာင္ ေဟာႏိုင္တဲ့ ပုဂၢဳိလ္မွ ဓမၼကထိကတဲ့ ( မွန္လွပါဘုရား ၊ တပည့္ေတာ္ အသက္( ၇၀ ) ရွိပါၿပီ၊ ဒီဘုန္းႀကီးတစ္ပါးပဲ ဤကဲ့သို႔ အျဖစ္အပ်က္နဲ႔ တကြ ေဟာတာေတြ႔ရပါတယ္ဘုရား ) ။

ကိုင္း - ဒါျဖင့္ ဒကာ ဒကာမ တို႔ ၁ - နံပါတ္အေၾကာင္းကေတာ့ျဖင့္ တရားေဟာဘုန္းႀကီး ေရႊးတာပဲရွိေသးတယ္၊ ၂- နံပါတ္အေၾကာင္းကျဖင့္ ဒကာ ဒကာမေတြ အလွည့္ေရာက္လာတယ္၊ အေရးႀကီးတယ္ မွတ္စမ္းပါ၊ ၂ - နံပါတ္အေၾကာင္းကလည္းအေရးႀကီးလို႔ ေျပာရပါတယ္ ( မွန္လွပါဘုရား ) ။

( ၂ )ဓမၼာႏုဓမၼပဋိပႏၷပုဂၢိဳလ္ဆိုတာ

ဒီႏွစ္နံပါတ္အေၾကာင္းက ဘာတံုးလို႔ ေမးတဲ့ အခါက်ေတာ့ကိုတဲ့ ဓမၼာႏုဓမၼပဋိပႏၷပုဂၢိဳလ္ဆိုတာ ဘယ္လိုပုဂၢိဳလ္လဲ ဘုရားလို႔ အခုနရဟန္းက ဒုတိယ ၂ - နံပါတ္နဲ႔ေမးျပန္တယ္ ( တင္ပါ့ )။

ဓမၼာႏုဓမၼပဋိပႏၷပုဂၢိဳလ္၊ တရားအတိုင္းက်င့္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ဆိုတာ ဘယ္လိုပုဂၢဳိလ္လဲဘုရားလို႔ ေမးတဲ့အခါ က်ေတာ့ ဘုရားကေျဖရွာပါတယ္။

ေ၀ဒနာယ၊ ေစဘိကၡု နိဗၺိဒါယ၊ ၀ိရာဂါယ နိေရာဓါယ၊ ပဋိပၸေႏၷာေဟာတိ ဓမၼာႏုဓမၼပဋိပၸေႏၷာ ဘိကၡဴ တိ အလံ၀စာနာယ၊

ဒါ ခင္ဗ်ားတို႔ အလွည့္ေရာက္လာတယ္၊ ေ၀ဒနာကို ၿငီးေငြ႔ျခင္းငွာ။ ၿငီးေငြ႔ေအာင္ေပါ့ဗ်ာ က်င့္ရမယ္ (မွန္ပါ့ )ေ၀ဒနာကို စြန္႔လြတ္ခ်င္ေအာင္ ခင္ဗ်ားတို႔က်င့္ရမယ္ ။

တရားအတိုင္းက်င့္မွရမယ္

ေ၀ဒနာခ်ဳပ္သြားလို႔ရွိရင္ျဖင့္ အင္း … အနာအကုန္ေပ်ာက္ေသာေၾကာင့္ ခ်မ္းသာတဲ့ နိဗၺာန္ဆိုတာဟုတ္တယ္၊ ေ၀ဒနာခ်ဳပ္ရာသာႀကိဳက္ေတာ့တယ္လို႔ ခင္ဗ်ားတို႔ ဒီအတုိင္းေပၚတဲ့ ဥာဏ္နဲ႔ က်င့္ မယ္ဆိုလို႔ ရွိရင္ျဖင့္ အဲဒါ ဓမၼႏုဓမၼပဋိပႏၷပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ပါသည္ ( မွန္လွပါဘုရား ) ဟုတ္ပလား ( ဟုတ္ပါၿပီ   ဘုရား) ။

အဲဒီေတာ့ ဓမၼာႏုဓမၼပဋိပႏၷပုဂၢိဳလ္ဆိုတာကေတာ့ ဒကာ ဒကာမေတြအားထုတ္မွလာတယ္၊ ဒီအတိုင္း ပုဂၢိဳလ္ေတြမျဖစ္ႏုိင္ဘူး၊ ပုတီးစိပ္လို႔မရဘူး ( တင္ပါ့ဘုရား ) ေယာက်္ားေလးလိုခ်င္လို႔ ေယာက်္ား ေလးဆုေတာင္းၿပီး ဥပုဒ္ေတြ ေစာင့္လို႔ရတာမ်ဳိးမဟုတ္ဘူး၊ မိန္းကေလးဆုေတာင္းလို႔ မိန္းကေလးအျဖစ္ရ ေအာင္လို႔ မိမိတို႔၀မ္းထဲေရာက္ေအာင္ ဆုေတာင္းၿပီးေမြးလို႔ ဒီအရမ်ဳိးမဟုတ္ဘူး ( မွန္လွပါဘုရား ) ။

ေ၀ဒနာဆိုတာနာမ္ဓမၼလို႔သိ

ေသေသခ်ာခ်ာကို ဒကာ ဒကာမတို႔ ေ၀ဒနာ ခင္ဗ်ားတို႔ ျဖစ္တာေလးေရွးဦးစြာ ေ၀ဒနာဆိုတာ နာမ္ဓမၼပါလားလို႔ ေရွးဦးစြာ သိရွိရင္ နာမ႐ူပ ပရိေစၧဒဥာဏ္ကို အသိရွိ ၊ ဒီကစရလိမ့္မယ္ ဒကာ ဒကာမတို႔     ( မွန္ပါ့ ) ။

ေ၀ဒနာဘယ္ႏွစ္မ်ဳိးရွိသတံုး၊ (သံုးမ်ဳိးရွိပါတယ္ဘုရား ) အဲဒီေတာ့ ေ၀ဒနာသံုးပါးရွိေနတာ ဒကာ ဒကာမေတြက အင္း ၊ သုခေ၀ဒနာ၊ ဒုကၡေ၀ဒနာ၊ ဥပကၡာေ၀ဒနာ၊ ေ၀ဒနာသံုးမ်ဳိးသာရွိတယ္ဆိုတာ သိေတာ့ ေယာက်္ားေတြ၊ မိန္းမေတြရွိေသးရဲ ႔လား ( မရွိပါဘူး ) ။

အဲဒီေတာ့ ေ၀ဒနာဘယ္ႏွစ္မ်ဳိးရွိ ( သံုးမ်ဳိးရွိပါတယ္ ဘုရား ) အေခၚအေ၀ၚေကာ အထင္သာရွိ ( မွန္ပါ့ ) တကယ္ရွိတာက ေ၀ဒနာသံုးမ်ဳိးသာရွိတယ္၊ အဲဒါေၾကာင့္ အဲ … ဒီကစၿပီး သကာလ က်င့္ရမယ္၊ ( တင့္ပါ ) နာမပရိေစၧဒဥာဏ္ဆိုတဲ့အတိုင္း ေ၀ဒနာဟာ နာမ္ပဲဗ် ။

အဲဒီေတာ့ ေ၀ဒနာဟာ နာမ္ျဖစ္ၿပီး သကာလေနေသာေၾကာင့္ ေ၀ဒနာဟာ နာမ္မွန္းသိၾကပလား ( သိပါၿပီဘုရား ) ။

ဒိ႒ိေတြမလာေတာ့ဘူး

ေကာင္းၿပီ ဒါျဖင့္ ေစာေစာသိႏိုင္တဲ့ အသိစိတ္ရွိေသးတယ္၊ ေ၀ဒနာသည္ကားဆိုလို႔ရွိရင္ ေ၀ဒနာမွန္းသိ၊ ေ၀ဒနာမွန္းသိတဲ့အတြက္ ငါဟာ ေကာင္းစားေနတယ္ဆိုတဲ့ ဒိ႒ိေတြမလာေတာ့ပါဘူး၊ ငါဖ်ားေနတယ္ဆိုတဲ့ ဒိ႒ိေတြေကာ မလာေတာ့ပါဘူး ( မလာေတာ့ပါဘုရား ) ဒုကၡေ၀ဒနာဆိုတာသာရွိေတာ့ တယ္ ။

ဒါေတာ့ ငါလစ္လ်ဴ႐ႈေနလိုက္တယ္ဆိုတဲ့ ဥေပကၡာေ၀ဒနာကို ငါစြဲ၊ စြဲတာေကာရွိေသရဲ ႔လား… မရွိ ေတာ့ပါဘူး၊ ေ၀ဒနာ ေ၀ဒနာ မွန္းသိၿပီ ၊ ေ၀ဒနာဟာ နာမ္လို႔သိၿပီ ( သိပါၿပီ  ဘုရား )။

ဒီကစက်င့္ရမွာ

အဲဒီလုိသိတဲ့ ဒကာ ဒကာမေတြက်ေတာ့ အင္း… ( ဒိ႒ိ၀ိသုဒိၶ ဒိ႒ိက - ဒိ႒ိ၊ ၀ိသုဒိၶ က စင္ၾကယ္ေသာ ေၾကာင့္၊ ဒိ႒ိျပဳတ္ၿပီတဲ့ ဒကာ ဒကာမေတြတဲ့ ( တင္ပါ့ဘုရား ) အဲဒီက စက်င့္ရမွာ ( မွန္ပါ့ ) သို႔ေသာ္ ဒကာ ဒကာမေတြက ရွိၿပီးသားပါ ( မွန္ပါ့ ) ။

ဒီစာနဲ႔ တုိက္ဆိုင္လာလို႔သာ ဒီကစေျပာေနရတာပါ၊ တကယ္က်င့္လာတဲ့ ဒကာ ဒကာမေတြက် ေတာ့ ၊ ေ၀ဒနာဟာ အလိုလိုေပၚလာသလား ၊ ထိခိုက္မႈေၾကာင့္ ေပၚသလား … ( ထိခိုက္မႈေၾကာင့္ ေပၚပါတယ္ ဘုရား ) ။

အဲဒီေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔ သႏၲာန္မွာျဖစ္တဲ့ သုခေ၀ဒနာဟာလည္း ဖႆေၾကာင့္ေပၚလာတာ၊ ဒုကၡေ၀ဒနာ ၾကည့္လိုက္လဲ ဖႆေၾကာင့္ ေပၚ၏ ၊ ဥေပကၡာၾကည့္လိုက္လဲ ဖႆေၾကာင့္ေပၚ၏ ။

ေ၀ဒနာဟာ ဖႆေၾကာင့္ေပၚတာ

ေ၀ဒနာဟာမိုးေပၚက အလိုလိုေပၚေပါက္လား၊ (မဟုတ္ပါဘူးဘုရား ) ဖႆေၾကာင့္ျဖစ္တာမဟုတ္ ဘူးလား၊ အဲဒီေတာ့ ဖႆ ပစၥယာေ၀ဒနာ ေ၀ဒနာဆိုတဲ့ ပဋိစၥသမုပၸာဒ္ ပါဠိေတာ္ႀကီးကိုလည္း၊ ဖႆကအ ေၾကာင္း ေ၀ဒနာက အက်ဳိးပါလားလို႔ ၊ အေၾကာင္းအက်ဳိးဆိုတာမသိေသးဘူးလား… ( သိပါတယ္ ဘုရား ) ။

အဲဒီေတာ့ ဒကာ ဒကာမေတြမွာေ၀ဒနာေတြ႐ႈၿပီးသကာလေနတာ သည္ကားလို႔ဆိုလို႔ရွိရင္ျဖင့္ အ ေၾကာင္းအက်ဳိးေတြရ၍ေနတာပဲဆိုေတာ့ အက်ဳိးေ၀ဒနာကၡႏၶာႀကီး ႐ႈေနတာပဲ ဆိုရင္ေကာ လြဲပါ့မလား ( မလြဲပါဘုရား ) ။

ဖႆကအက်ဳိးေပးလိုက္ေတာ့ အက်ဳိးေ၀ဒနာကၡႏၶာႀကီးကေတာ္ၾကာသုခေပၚ၊ ေတာ္ၾကာဒုကၡေပၚ၊ ေတာ္ၾကာဥေပကၡာေပၚ၊ အက်ဳိးေ၀ဒနာကၡႏၶာႀကီးကေပၚမေနဘူးလား၊ (ေပၚေနပါတယ္ဘုရား ) ။

စင္ၾကယ္တဲ့၀ိသုဒိၶျဖစ္တယ္

အင္း… အေၾကာင္းေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ အက်ဳိးေတြပဲ ရွိတယ္ဆိုေတာ့ သခၤါ႐ုပကၡာယ၀ိသုဒိၶဆိုေတာ့ ၀ိစိ ကိစၧာစင္ၾကယ္တဲ့ ၀ိသုဒိၶသြားျဖစ္တယ္၊ (မွန္ပါ့ ) ဒါက သူ႔မူ ( တင္ပါ့ ) ရွင္းလိုက္ၾကပါေတာ့ ၊ ဒကာ ဒကာမတို႔ ။

ျဖစ္ပ်က္ကစၿပီးရွင္းရမယ္

ရွင္းလိုက္ၾကပါေတာ့ ဆိုလို႔ရွိရင္ျဖင့္တဲ့ ဘယ္ကေနရွင္ရမွာတံုးဆိုလို႔ရွိရင္ - သုခေ၀ဒနာေလးေပၚ လာတယ္ ဒကာ ဒကာမတို႔ ဥဒယဗၺယဆိုတဲ့ ျဖစ္မႈက ႏွိပ္စက္လိုက္၊ ပ်က္မႈကႏွိပ္စက္လိုက္၊ ဟုတ္လား … ( မွန္ပါ့ ) ။

အဲဒီျဖစ္မႈ ပ်က္မႈက ႏွိပ္စက္လိုက္တဲ့အခါက်ေတာ့ ေ၀ဒနာကေလးဟာ ေ၀ဒနာအျဖစ္နဲတည္ႏိုင္ တန္႔ႏိုင္ေသးရဲ ႔လား ( မတည္ႏိုင္ မတန္႔ႏိုင္ေတာ့ပါဘုရား ) မတည္ႏိုင္မတည့္ႏိုင္ဘူးဆိုတာႀကီးဟာ၊ ျဖစ္ပ်က္္ႏိွပ္စက္သြားလို႔ မထူႏိုင္ မထႏိုင္ဘူးလို႔ ၊ ဥာဏ္ကေလးက ေနာက္ကေန ႐ႈေပးရမယ္ ( မွန္ပါ့ ) ။

ေ၀ဒနာေလးျဖစ္ပ်က္သြားတာ ဥဒယဗၺဒါန္ခ်ကနဲ႔ဟုတ္ပလား၊ အသက္ထြက္သြားတယ္ဆိုတာ ဘုန္း ႀကီး ခဏခဏမေျပာဘူးလား ( ေျပာပါတယ္ဘုရား ) ၊အဲဒီကစၿပီး ရွင္းရမယ္ ။

အဲဒီကဲ့သို႔ ျဖစ္ပ်က္ေတြျမင္ပါမ်ားလာၿပီဆိုမွျဖင့္ ဒကာ ဒကာမတို႔ မရြံပါနဲ႔၊ မမုန္းပါနဲ႔ဆိုလို႔ရွိရင္ ျဖစ္ပ်က္ခ်ည္းျမင္ေနရတဲ့ဥစၥာႀကီး ဒကာစိန္ေရ အိမ္ေဆာက္လိုက္၊ မီးေလာင္လိုက္ဆိုေတာ့ ဒကာစိန္ကိုယ္တိုင္လည္း ဒီအိမ္ေဆာက္ရင္ ဒီမီးေလာင္မယ္ဆိုတာသိေတာ့ ဒါလည္း မေဆာက္ခ်င္ပါဘူး၊ ဒကာစိန္ရာ ၾကည့္ေကာ ၾကည့္ခ်င္ေသးရဲ ႔လား ( မၾကည့္ခ်င္ပါဘူးဘုရား )။

ၿငီးေငြ ႔လာေအာင္က်င့္ရမယ္

မင္းတို႔ ေဆာက္မီးေလာင္မွာပါ၊ ငါလည္း ဂ႐ုမစိုက္ခ်င္ပါဘူးကြာ ဆိုေတာ့ ၿငီးေငြ႔မလာဘူးလား၊       ( ၿငီးေငြ႔လာမွာပါဘုရား ) အဲဒိကဲ့သို႔ ဒကာ ဒကာမတို႔ ျဖစ္ပ်က္ကိုျမင္ၿပီဆိုမွျဖင့္ ၿငီးေငြ႔လာေအာင္ ခင္ဗ်ားတို႔ က်င့္ရမယ္ … ( မွန္ပါ့ဘုရား ) ။

ဒါမွ ဓမၼာႏုဓမၼပဋိပႏၷ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္တယ္ ( တင္ပါ့ဘုရား ) ဒါျဖင့္ ၿငီးေငြ ႔ေအာင္က်င့္ၾကပါဆိုတဲ့စကား သည္၊ ဘုရား ေဟာေတာ္မူတာသည္၊ သံယုတ္ပါဠိေတာ္မွာ ဓမၼကထိက ၀ဂ္သံယုတ္ပါဠိေတာ္မွာ ဤအတိုင္း လာတယ္ ။

အဲဒါျဖင့္ ဒကာ ဒကာမတို႔ ေ၀ဒနာသံုးခုက ၊ တစ္ခုတည္းေနတယ္ ( မွန္ပါ့ ) ကိုင္း ေရွ ႔ပိုင္းက ဘာကို႐ႈရမွာလဲ ေမးေတာ့ ျဖစ္ပ်က္ျမင္႐ုံနဲ႔မၿပီးဘူး၊ ေ၀ဒနာကို ၿငီးေငြ႔သည့္တိုင္ေအာင္ ႐ႈဖို႔ အေရးကလိုေသး တယ္၊ ( တင္ပါ့ ) ရွင္းပလား ( ရွင္းပါၿပီ ) ။

ဒါျဖင့္ ၁ - နံပါတ္ ျဖစ္ပ်က္ျမင္ေအာင္႐ႈ ( မွန္လွပါဘုရား ) ျဖစ္ပ်က္ျမင္ေအာင္ ႐ႈပါမ်ားလာေတာ့၊ ဒကာစိန္တို႔လို ပုဂၢိဳလ္၊ ဒကာ ဦးလွဘူးတို႔လို ပုဂၢိဳလ္ေတြက်ေတာ့ ၊ မၿငီးေငြ႔ပါနဲ႔ဆိုလို႔ ၊ တားလို႔ျပဳလို႔ရေသးရဲ ႔  လား ( မရပါဘုရား ) ။

က်င့္ႀကံတဲ့တရားကလိုတယ္ေနာ္

ေအး ၿငီးေငြ႔လာမွာပဲ ( မွန္ပါ့ ) ၿငီးေငြ႔သည့္တိုင္ေအာင္ က်င့္ႏိုင္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္မွ ဓမၼာႏဓမၼပဋိပႏၷပုဂၢိဳလ္ ျဖစ္တယ္၊ ဆိုေတာ့ က်င့္စဥ္လည္းေျပာခဲ့တယ္ေနာ္၊ က်င့္စဥ္တရားကလိုျပန္တယ္၊ ( မွန္လွပါဘုရား )။

ေအး ဘုန္းႀကီးမ်ား ဒကာ ဒကာမတို႔ ျဖစ္ပ်က္ျမင္႐ုံနဲ႔ မရပ္လိုက္ပါနဲ႔ ၊ ဘယ္ကေအာင္ခင္ဗ်ားတို႔ ႐ႈရမွာလဲ၊  ( ၿငီးေငြ႔လာသည့္တိုင္ပါ ဘုရား )  ေအး …။

ေ၀ဒနာခ်ဳပ္သည့္တိုင္ေအာင္ ဒကာစိန္ေရ ၿငီးေငြ႔ရြံ ႔မုန္းလာသည့္တိုင္ေအာင္ေပါ့ဗ်ာ ( တင္ပါ့ ) အဲဒီက်ေအာင္ ႐ႈေပးလိုက္စမ္းပါ ( မွန္ပါ့ ) ။

တရားနဲ႔ေလွ်ာ္ေအာင္က်င့္တဲ့ပုဂၢိဳလ္

အဲဒါမွ တရားအားေလွ်ာ္စြာက်င့္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္၊ ေလာကုတၱရာတရားနဲ႔ ေလွ်ာ္ေအာင္က်င့္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ထဲပါ၀င္သြားၿပီ၊ ( မွန္လွပါ ) ဓမၼာႏုဓမၼ ပဋိပႏၷ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္သြားၿပီ ။

ဒီလိုပုဂၢိဳလ္ေတြပဲလားလို႔ ေမးတဲ့အခါက်ေတာ့ အဲဒါေတြပဲကြတဲ့ နိဗိၺဒါယ -ၿငီးေငြ႔ျခင္းမွာသာျဖစ္ေသး ရဲ ႔၊ ေ၀ဒနာယ ေ၀ဒနာကုန္လို႔ - ၿငီးေငြ႔ျခင္းငွာ၊ ၀ိရာဂါယ က်ေအာင္ဆက္လက္ၿပီး က်င့္ ။

၎ ေ၀ဒနာသည္၊ ျဖစ္ပ်က္ၿပီးရင္၊ ၿငီးေငြ႔ၿပီး႐ုံနဲ႔ မရပ္ပါနဲ႔အံုး၊ တစ္ခါတည္း ဒီေ၀ဒနာႀကီးကို စြန္႔ခ်င္ တဲ့မဂ္ဥာဏ္ေပၚလာေအာင္ ႐ႈေပးတဲ့ ၊ ဒကာ ဒကာမတို႔ ဘယ္အေခ်အေန႐ႈရမွာတံုး၊ (မဂ္ဥာဏ္ေပၚလာ ေအာင္ ႐ႈရမွပါဘုရား ) ။

စြန္႔ခ်င္တဲ့မဂ္ဥာဏ္ေပၚလာေအာင္ မင္းတို႔သည္ ႐ႈေပးလို႔ရွိရင္တဲ့ ဓမၼာႏုဓမၼပဋိပႏၷ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ပါၿပီကြ တဲ့ ( မွန္ပါ့ ) အင္မတန္ အဖိုးတန္သြားၿပီေနာ္ ။

ဆုေတာင္းနဲ႔ မရအလုပ္လုပ္မွေပၚတာ

အဲဒီေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔ ဓမၼ ပဋိပတၱိ၊ ပဋိပႏၷပုဂၢိဳလ္ဆိုတာသည္၊ ဒကာစိန္ေရ အလုပ္နဲ႔ ေပၚတာေနာ္၊ ဆုေတာင္းနဲ႔ ေပၚတာမဟုတ္ဘူး၊ ဒကာစိန္သေဘာက်ပလား ( က်ပါၿပီ ဘုရား ) ။

ဣမာယဓမၼာႏု ဓမၼပဋိ ပတၱိယာနဲ႔၊ မဆိုင္ေသးဘူး၊ ( မဆိုင္ေသးပါဘုရား ) မဆိုင္ေသးဘူး၊ မဆိုင္ေသးဘူး၊ ဒါအလုပ္နဲ႔ေပၚရမယ္ ( မွန္ပါ့ ) ။

ကိုင္း ယခု ဒုတိယရလိုက္တာက ဘာေျပာသလဲလို႔ ေမးလို႔ရွိရင္ျဖင့္ ၾကပ္ၾကပ္႐ႈေပးပါ၊ ဒီေ၀ဒနာႀကီးကို စြန္႔ပစ္ခ်င္တဲ့ ဥာဏ္ေပၚသည့္တိုင္ေအာင္ ႐ႈေပးလိုက္ပါလို႔ ဘုန္းႀကီးကမေျပာဘူးလား ( ေျပာပါတယ္ဘုရား ) ။

ဘုရားေဟာလို႔ေျပာရဲတာ

အဲဒါ ဘုရားေဟာလို႔ေျပာရဲတာ ( မွန္ပါ့ ) ၀ိရာဂါယ - ကို ၀ိရာဂါယ - ေ၀ဒနာေပၚ၌ စြန္႔ခ်င္တဲ့ ဥာဏ္ေပၚသည့္တိုင္ေအာင္ ေပါ့ဗ်ာ၊ အဲဒိကဲ့သို႔ စြန္႔ပစ္ခ်င္တဲ့ ဥာဏ္ေပၚသည့္တိုင္ေအာင္ဘုန္းႀကီးတို႔ ဒကာ ဒကာမေတြ ႐ႈေပးေတာ့၊ ေလာကုတၱရာ တရားေလွ်ာ္ေသာ ေလာကုတၱရာတရားကို ေလွ်ာ္ေအာင္စြန္႔ေနတဲ့ ဓမၼာႏု ဓမၼပဋိပႏၷ ပုဂၢိဳလ္ ေသေသခ်ာခ်ာျဖစ္ျပီေဟ့လို႔ ဘုရားက တာ၀န္ခံတယ္၊ ( မွန္ပါ့ဘုရား ) ။

ဓမၼာႏု ဓမၼပဋိပေႏၷာ ဘိကၡဴတိ အလံ၀စာနာယ - ဘိကၡဴ - ရဟန္း ဓမၼာႏု ဓမၼပဋိပေႏၷာဣတိ တရားအတိုင္း၊ ေလာကုတၱရာ တရားအားေလွ်ာ္ေသာ ၊ ေလွ်ာ္ေသာအက်င့္ကို က်င့္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ဟူ၍ ၀စနာယ - ဆုိျခင္းငွာ အလံ - ထိုက္သြားၿပီေဟ့ သူနိဗၺာန္ေလွ်ာ္ေအာင္ က်င့္ၿပီဟတဲ့ ( မွန္လွပါဘုရား ) ။

နိဗၺာန္နဲ႔ေလွ်ာ္တဲ့ အက်င့္က်င့္ၿပီတဲ့ ( မွန္ပါ့ ) ဒါတင္ပဲလား ဆိုေတာ့ ဆက္ပါဦးတဲ့ကြာတဲ့ ဒါကေတာ့ က်င့္ဖို႔မဟုတ္ပါဘူး၊ ဒကာ ဒကာမတို႔ ၊ ဘယ္လိုျဖစ္ေပၚလာသတံုးဆိုေတာ့ ၀ိရာဂါယ - ဆိုေတာ့ မဂ္ရေနၿပီ ၊  ( မွန္ပါ့ဘုရား ) ။

မဂ္ရေနတဲ့ ပုုဂၢိဳလ္သည္ကားလို႔ဆိုလို႔ရွိရင္ျဖင့္ တဲ့ ဘုရားက နိေရာဓာရ ဒီမဂ္ကေလး ေသာတာပတၱိ မဂ္ရ႐ံုနဲ႔ ရပ္မေနနဲ႔ဦး ။

ဒါ - မဂ္ကေလးရ႐ံုနဲ႔ ဖိုလ္ကေလးဆိုက္႐ုံနဲ႔  ရပ္မေနနဲ႔ ရပ္မေနနဲ႔ အံုး၊ တစ္ခါတည္းေ၀ဒနာနဲ႔ အဆက္ျပတ္သည့္ တိုင္ေအာင္၊ ေ၀ဒနာေၾကာင္းကို ခ်ဳပ္မွ ေနရာက်မွာ တိုင္ေအာင္ က်င့္လိုက္စမ္းကြာ ။

အနဂါမ္နဲ႔ တင္းတိမ္မေနနဲ႔

ဒီလိုနဲ႔ ေ၀ဒနာကၡႏၶာႀကီးကိုပင္လွ်င္ အကုန္နိဗၺာန္ေရာက္ေအာင္ က်င့္လိုက္ကြာ ၊ ေသာတပန္၊ သကဒါဂါမ္၊ အနာဂါမ္နဲ႔ တင္းတိမ္မေနနဲ႔အံုးကြာ၊ ဟုတ္လား ၊ ေ၀ဒနာကို ခ်ဳပ္ေပ်ာက္သြားသည့္ တိုင္ေအာင္ ေနရာက်ေအာင္ ေပါ့၊ မင္းတို႔သည္ကားလို႔ဆို႔ရင္ ႀကိဳးစားလိုက္ပါဦး ဆိုတာကေတာ့ ဒကာ ဒကာမ ေတြ ဒီ ဥစၥာက ၊ ဘုရားသခင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္က နိဗၺာန္ေရာက္ၿပီလို႔ ေျပာတာပါ ။

ေျပာတာပါ ဒီဥစၥာကေတာ့ အထူးက်င့္စရာမလိုေတာ့ပါဘူး မလုိေတာ့ပါဘူးတဲ့ သို႔ေသာ္ ေသာတပန္သက ဒါဂါမ္၊ အနာဂါမ္ကေတာ့ ရမယ္ ။

အဲဒီေတာ့ ေ၀ဒနာေတြနဲ႔ ၊ ေသာတာပန္ သကဒါဂါမ္၊ အနာဂါမ္ဆုိေတာ့၊ ေ၀ဒနာေတြက ရွိေနဦးမွာေပါ့၊ ေ၀ဒနာေတြရွိရင္ ေ၀ဒနာေတြက ဒကာ ဒကာမ ေတြ ႏွိပ္စက္ေနဦးမွာပဲ ၊ ဟုတ္ဖူးလား ။

ရဟႏၲာႀကီးေတြလည္းမညႇာဘူး

ေအးဒါေၾကာင့္ ေသာတာပန္တုိ႔လည္း ဓမၼျဖစ္ပ်က္ေတြက ညႇာမွာ မဟုတ္ဘူး၊ သကဒါဂါမ္တို႔ေကာ ( ညႇာမွာမဟုတ္ပါဘုရား ) ဘယ္ညႇာမလဲဗ်ာ၊ ရွင္ေမာဂၢလန္ႀကီး ခိုးသားေတြ ႐ိုက္လိုက္တာ ညႇာေသးသလား  ( မညႇာပါဘုရား ) ရဟႏၲာ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးပဲဗ်ာ ။

ရွင္သာရိ ပုတၱရာႀကီးေတာ့ ၊ ေသြးေ၀ဒနာႀကီးနဲ႔ဗ်ာ၊ အဲဒီတုန္းကအစ ညႇာေသးသလား ( မညႇာပါ ဘုရား ) အဲဒီေတာ့ ဒီခႏၶာႀကီးမရွိမွာပဲ ေ၀ဒနာလံုး၀ ခ်ဳပ္မွာပဲ၊ ေ၀ဒနာကၡႏၶာႀကီးလံုး၀ ခ်ဳပ္သည္တုိင္ေအာင္ပဲ က်င့္လိုက္ၾကတာေပါ့ဗ်ာ  ( မွန္လွပါဘုရား )။

အဲဒီကဲ့သို႔ က်င့္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္က်ေတာ့မွ ဘုရားကပါ႒ိနဲ႔ ေဟာလိုက္တဲ့အခါက်ေတာ့-

ေ၀ဒနာယ ေစဘိကၡု နိဗၺိဒါယ ၀ိရာဂါယ နိေရာဓါယ ပဋိပေႏၷာ ေဟာတိ ဓမၼာႏုဓမၼပဋိပေႏၷာ ဘိကၡဴတိ အလံ၀စာနာယ - ဒီလိုေဟာလိုက္တယ္ ။

ေ၀ဒနာယ ေ၀ဒနာကို နိဗိၺႏၷာယ - ၿငီးေငြ႔ေအာင္႐ႈေနာ္၊ ေ၀ဒနာေပၚတဲ့ဆီ ဘယ္ေတာ့မွ တဏွာမလာ ေအာင္ က်င့္လိုက္၊ အဲဒီဆီ လူခ်မ္းသာ နတ္ခ်မ္းသာကလာဦးမွာကိုး ။

လူခ်မ္းသာနတ္ခ်မ္းသာ သြားဆုေတာင္းေတာ့ လူ႔ဒုကၡ၊ နတ္ဒုကၡဆိုတဲ့ ေ၀ဒနာကၡႏၶာႀကီးက မရဘူးလား၊ ေအး ေ၀ဒနာကၡႏၶာ ဒုကၡသစၥာႀကီးကိုရမွာစိုးတယ္ ဘုရားက ၊ မွန္ပါ့ ။

ေ၀ဒနာလံုးလံုးခ်ဳပ္မွေနရာက်မွာ

ဒါေၾကာင့္ ေ၀ဒနာယ - ေ၀ဒနာကို ၀ိရာဂါယ - နည္းနည္းမွ မလိုခ်င္တပ္ျခင္းကင္းျခင္းငွာ ၊ ဒီလိုလည္းက်င့္ေပးၾကပါတဲ့ ၊ မဂ္ေပၚေနေအာင္ က်င့္ေပါ့ဗ်ာ၊ ( မွန္ပါ့ ) နိေရာဓါယတဲ့ေ၀ဒနာလံုးလံုးခ်ဳပ္မွသာ လွ်င္ေနရာက်မွာပဲ က်ေအာင္ေတာ့ က်င့္လိုက္စမ္းပါ ။

အဲဒီလိုက်င့္လို႔ မဂ္စစ္ေပၚမွ ဓမၼာႏုဓမၼပဋိပႏၷ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ႏိုင္တယ္၊ ဒီလိုပုဂၢိဳလ္ကိုလည္း ဓမၼာႏုဓမၼပဋိပႏၷ ပုဂၢိဳလ္လို႔ငါက ဆိုႏိုင္ပါတယ္ကြတဲ့ ၊ ရွင္းပလား - ( ရွင္းပါၿပီ ) ။

ေအး - ဓမၼႏုဓမၼပဋိပႏၷ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ေစလိုေတာ့ ဒကာ ဒကာမတို႔ လုပ္ရမယ့္ အလုပ္စဥ္ ၊ ( မွန္လွပါဘုရား ) ဓမၼာႏုဓမၼပဋိပႏၷ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ေအာင္ ခင္ဗ်ားတို႔ ဘယ္လိုလုပ္မလဲလို႔ ဆိုလို႔ရွိရင္ ေ၀ဒနာကို ၿငီးေငြ႔သည့္တုိင္ေအာင္ ရႈပါ၊ ( မွန္ပါ ) ေ၀ဒနာကို စြန္႔ခ်င္သည့္တိုင္ေအာင္႐ႈ ၊ ေ၀ဒနာကို ဆံုးေအာင္ျမင့္သည့္ တိုင္ေအာင္႐ႈ ၊ ေ၀ဒနာကို အကုန္ခ်ဳပ္ရင္ ေကာင္းေလစြ ဆိုတာ ေပၚသည့္တိုင္ ေအာင္႐ႈေပး ။

ေသကၡပုဂၢိဳလ္

အဲဒီကဲ့သို႔ ႐ႈတဲ့ ပုဂၢိဳလ္က်ေတာ့ ဓမၼႏုဓမၼပဋိပႏၷပုဂၢိဳလ္လို႔ ဘုရားကဆိုလိုက္ၿပီ ၊ ( မွန္ပါ့ ) ဆိုတာေပါ့ဗ်ာ ေသကၡပုဂၢဳိလ္ တစ္ခါတည္း ၊ ေသာတပန္၊ သကဒါဂါမ္၊ အနာဂါမ္က်ေအာင္ပဲ၊ ေရာက္သြားၿပီ လို႔ေျပာတာ၊ ရိပ္မိပလား ( ရိပ္မိပါၿပီ ဘုရား )။

အဲဒါေၾကာင့္ အ႒ကထာဆရာက ၂ - နံပါတ္ဆိုတာတဲ့ေသကၡပုဂၢိဳလ္အတြက္တဲ့ ေသမၡဆိုတာ   ေသာတာပန္ သကဒါဂါမ္ အနာဂါမ္ကိုဆိုတာ  ( မွန္ပါ့ဘုရား ) ။

အဲဒီေတာ့ ဒကာ ဒကာမတို႔ အဲဒီက်ေအာင္ က်င့္ရင္ျဖင့္ ခင္ဗ်ားတို႔ ေသာတာပန္ သကဒါဂါမ္ အနာဂါမ္က်ေအာင္ ေသေသခ်ာခ်ာျဖစ္မယ္ ( မွန္ပါ့ ) ။

ၿငီးေငြ႔ေအာင္႐ႈ၊ စြန္႔တဲ့စိတ္လာေအာင္ ႐ႈေပး၊ ႐ႈ႐ႈေပး ၊ ဟုတ္လား အဲဒီကဲ့သို႔ ဒီႏွစ္ခ်က္ေအာင္လို႔ရွိ ရင္ ေသကၡပုဂၢိဳလ္ အတြက္ ။

အဲဒီေတာ့ က်ဳပ္တို႔သည္ ဓမၼာႏု ဓမၼပဋိပႏၷ ပုဂၢိဳလ္ဆိုတဲ့ အထဲသို႔ ခင္ဗ်ားတို႔ က်ဳပ္တို႔သည္ ေရာက္ပါၿပီ၊ အဲဒါ ေသကၡပုဂၢိဳလ္ ( မွန္ပါ့ဘုရား ) ၊ ဓမၼာႏုဓနမၼပဋိပႏၷပုဂၢိဳလ္  ( မွန္ပါ့ ) ။

ဓမၼာႏုဓမၼပဋိ ပႏၷပုဂၢိဳလ္ဆိုတာ

ဘုရားေဟာ ဓမၼႏု ဓမၼပဋိပႏၷပုဂၢိဳလ္ဆိုတာ မသိဘဲေနမွာစိုးလို႔ ေသာတာပန္၊ သကဒါဂါမ္၊ အနာဂါမ္ျဖစ္သြားၿပီေျပာတာကြတဲ့ အ႒ကထာဆရာကေနာ္ ။

အဲဒါေၾကာင့္ ဒကာ ဒကာမတို႔ ဘုန္းႀကီးအ႐ႈခိုင္းေနတဲ့ေနတုိင္း ေ၀ဒနာကို ၿငီးေငြ႔ၿပီးလာေအာင္ ႐ႈစမ္းပါ၊ စြန္႔လြတ္ခ်င္လာေအာင္ေနာ္၊ စြန္႔လႊတ္ခ်င္လာေအာင္႐ႈလိုက္၊ ႐ႈလိုက္ၾကလို႔ ရွိရင္ျဖင့္ ေသာတာပန္၊ သကဒါဂါမ္၊ အနာဂါမ္ပဲ အ႒ကထာဆရာကလည္း ရၿပီေဟ့တဲ့ ၊ ဓမၼာႏု ဓမၼပဋိပႏၷ ပုဂၢိဳလ္ကို ျဖစ္ေနပဟ ( မွန္ ပါ့ ) ။

ဒကာစိန္ေရ သိပ္ၿပီး အားရွိစရာေကာင္းသေနာ္ ၊ ႐ႈၾကစမ္းပါ၊ ႐ႈၾကစမ္းပါဆိုတာ ဘုန္းႀကီးတိုက္တြန္း တာကနည္းနည္း၊ ခင္ဗ်ားတို႔ ႐ႈလိုက္လိ႔ု အျမတ္ထြက္မွာက မ်ားမ်ားပါ ( မွန္ပါ့ဘုရား ) ဟုတ္လား ။

ဒါ ႐ႈရမွာက နည္းနည္းပါ၊ အျမတ္ထြက္မွာက သိ္ပ္မ်ားတယ္ဆိုတာ သေဘာက်ပလား ( က်ပါၿပီ ဘုရား ) ။

ကိုင္း - ဒါျဖင့္ ဒကာ ဒကာမတို႔ ဒီတရားဟာ သိပ္အဖိုးတန္လို႔ ယေန႔ေျပာေနရတယ္ ။ တတိယေမးခြန္းက ရဟန္းက ေမးျပန္တယ္ ။

 

( ၃ ) ယခုဘ၀နိဗၺာန္ရမည့္ပုဂၢိဳလ္

အရွင္ဘုရား ယခုဘ၀ နိဗၺာန္ရမယ့္ ပုဂၢိဳလ္ဆိုတာ တပည့္ေတာ္သိခ်င္တယ္ ( မွန္ပါ့ ) အမယ္ ေမး ခ်က္ကေတာ့ေကာင္းလိုက္တာ၊ ေမးခ်က္ကေတာ့ သိပ္ေကာင္းတယ္ ဒကာ ဒကာမတို႔ ( မွန္ပါ့ဘုရား ) ။

ယခုဘ၀ နိဗၺာန္ရမယ့္ ပုဂၢိဳလ္ဆိုတာ တပည့္ေတာ္သိခ်င္တယ္ ၊ ဟုိး … အလြယ္ကေလး ရဟန္းက တဲ့ ၊ ယခုဘ၀နိဗၺာန္ရမယ့္ ပုဂၢိဳလ္ဟာ သူ႔အလုပ္စဥ္ၾကည့္လိုက္ရင္ သိသာပါတယ္ကြ တဲ့ ။

လာျပန္ၿပီေဟ့ ဒကာစိန္က

ေ၀ဒနာယ ေစဘိကၡဳနိဗၺိဒါ ၀ိရာဂါ နိေရာဓါ အႏုပၸာဒါ ၀ိမုေတၱာေဟာတိ ဒိ႒ဓမၼနိဗၺာနပၸေတၱာဘိကၡဴ တိ အလံ ၀စာနာယ

ဒိ႒ဓမၼ နိဗၺာနာယ အလံ၀စာနာယ - ခ်က္ခ်င္း ဒီဘ၀နိဗၺာန္ရမည့္ ပုဂၢိဳလ္ လို႔ဆိုတယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ ရတယ္ ( မွန္ပါ့ ) ဒါဘာေၾကာင့္တံုးဆိုေတာ့ ၊ ေ၀ဒနာယ ေ၀ဒနာကို၊ နိဗၺိဒါ - ၿငီးေငြ႔ျခင္းေၾကာင့္၊ ၀ိေရာဂါ - တပ္ျခင္းကင္းျခင္းေၾကာင့္ ေ၀ဒနာ ပစၥယာတဏွာ ေသသြားတာ လိုခ်င္ေသးရဲ ႔လား ( မလိုခ်င္ပါဘူးဘုရား ) နိေရာဓါ - ေ၀ဒနာ၏ ခ်ဳပ္ျခင္းေၾကာင့္၊ အႏုပါဒါ အႏုပါဒါယ - ဘယ္ဟာမွမဆက္၊ ဘယ္ဟာမွ မစြဲလမ္းမူ၍ ၊ ၀ိမုေတၱာ -  လြတ္ေသာပုဂၢိဳလ္ကို ဒိ႒ဓမၼနိဗၺနပၸေတၱာတိ - ယခုဘ၀ နိဗၺာန္ရမယ့္ ပုဂၢိဳလ္ဟူ၍ ဘိကၡဳ - ရဟန္း ၊ ၀စာနာယ ဆိုျခင္းငွာ အလံ ေသေသခ်ာခ်ာထိုက္သြားတယ္ကြာ ။

တစ္ခါတည္း ခင္ဗ်ားတို႔ ေ၀ဒနာ႐ႈေနတဲ့ပုဂၢိဳလ္သည္တဲ့ေ၀ဒနာနိေရာေဓါတိ ေ၀ဒနာကလည္း လိုခ်င္ မႈမရွိပါဘူး ။ ေ၀ဒနာကလိုခ်င္မႈမရွိေတာ့ဘူး၊ ေ၀ဒနာကို ဘယ္ေ၀ဒနာႀကိဳက္ေသးသတံုး၊ ခႏၶာငါးပါးန႔ဲ မစြဲလမ္းေတာ့ဘူးတဲ့ ။

ဒိ႒ဓမၼနိဗၺာန ပုဂၢိဳလ္

တစ္ခါတည္း ေ၀ဒနာကို ခင္တြယ္တဲ့သမားေတြ အကုန္လိုက္မသြားေသးဘူးလား (လိုက္သြားပါ တယ္ဘုရား ) ၊ အဲဒီလိုလိုက္သြားတယ္ဆိုရင္ျဖင့္ ဒိ႒ဓမၼနိဗၺာန ပုဂၢိဳလ္၊ ဒိ႒ဓမၼက - ယခုဘ၀ ၊ နိဗၺာနက ၿငိမ္းေအးတယ္၊ ယခုဘ၀တြင္ နိဗၺာန္ေရာက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္လို႔ဆိုမယ္ဆိုကြာတဲ့ ။

ကိုင္း ဒကာ ဒကာမတို႔ အင္မတန္အားရိွ စရာေကာင္းပါလား ( ေကာင္းပါတယ္ဘုရား ) အင္မတန္ အားရွိစရာေကာင္းပါတယ္ ။

အင္မတန္အားရွိစရာေကာင္းပါတယ္၊ အဲဒါေၾကာင့္ ဒကာ ဒကာမေတြက ထင္မွာေပါ့ ၊ ေၾသာ္ - ဒို႔သည္ကားလို႔ဆိုလို႔ရွိရင္ ဆရာဘုန္းႀကီးကလည္း ေ၀ဒနာေတြခ်ည္း ႐ႈခိုင္းတယ္ ၿငီးေငြ႔ၿပီလားလို႔ဆိုရင္ ၿငီးေငြ႔လာရင္ အားက်လိုက္ပါ၊ ငါဒီဘ၀ကို နိဗၺာန္ရမွာဟ ( မွန္ပါ့ ) ။

ဒီဘ၀နိဗၺာန္ရမယ္

ေ၀ဒနာႀကီးကိုပဲ ရကိုမရခ်င္ေတာ့ပါဘူးဆိုလို႔ရွိရင္  အင္း - ဒါကေတာ့ ျဖစ္မွာ ဘုရားေဟာေတာ္မူတဲ့ အတိုင္း ေ၀ဒနာလံုး၀ မရခ်င္လို႔ရွိရင္လည္း ဒီဘ၀ နိဗၺာန္ရႏိုင္တယ္ ။

တဏွာ၊ မာန ၊ ဒိ႒ိတို႔နဲ႔ ဘယ္ေတာ့မွသူတို႔အေပၚစြဲလမ္းျခင္းမရွိေတာ့ဘူးဆိုေတာ့လည္း ခင္ဗ်ားတို႔ သႏၲာန္ေပၚလာလုိ႔ရွိရင္ ယခုဘ၀နိဗၺာန္ရၿပီလို႔ ငါဘုရားက သူတို႔အတြက္ဆုိလိုက္ပါတယ္ကြာတဲ့၊ ဆိုေတာ့ ဒကာ ဒကာမတို႔ ယေန႔တရားက အလုပ္လုပ္တဲ့ပုဂၢဳိလ္အတြက္မွာျဖင့္ စိတ္ႏွလံုးခ်လံုးအေတာ္ေကာင္းပါ တယ္ ။

တို႔သည္ဘယ္အခ်ဳိးအစားထဲကပါလိမ့္

အလုပ္မလုပ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြအတြက္မွာေတာ့ သူ႔မွာ ဒါေလာက္ ေက်းဇူးမမ်ားဘူး၊ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္အတြက္မွာျဖင့္ ၊ အင္း … တို႔သည္ကားလို႔ဆိုရင္ ဘယ္အခ်ဳိးအစားထဲကပါလိမ့္ ၊ ဘယ္ေရာက္မွာပါ လိမ့္မတံုးလို႔ေမးေတာ့ ၊ ကြာတဲ့ …. ဒိ႒ဓမၼနိဗၺာန ပုဂၢိဳလ္ဆိုတာ တျခားေအာက္ေမ့မေနပါနဲ႔ ယခုဘ၀နိဗၺာန ပုဂၢိဳလ္လု႔ိဆိုရမယ္ ။

ေ၀ဒနာ႐ႈ၍ေနျခင္းေၾကာင့္တဲ့ ေ၀ဒနာအေပၚ၌ ခင္တြယ္မႈတဏွာေသျခင္းေၾကာင့္ ေ၀ဒနာခ်ဳပ္ရာ နိဗၺာန္ႀကီးကုိလည္း အလင္းဓာတ္ႀကီးျမင္ေနျခင္းေၾကာင့္ ေ၀ဒနာသံုးမ်ဳိးအေပၚ ၌ဘယ္ဟာမွမခင္တြယ္ျခင္း ေၾကာင့္ ယခုအေျခေနမ်ဳိးေရာက္ေအာင္ ဒကာ ဒကာမ ေတြႀကိဳးစားလို႔ရွိရင္ျဖင့္ အင္း … နိဗၺာန္ယခုဘ၀ရ မယ္လို႔ ေဟာထားျပန္ေတာ့ ဒကာစိန္ေရ ခါးေတာင္ႀကိဳက္မျဖဳတ္နဲ႔ေနာ္ ( မွန္ပါ့ဘုရား ) ။

ခါးေတာင္းလည္းႀကိဳက္ အလုပ္လည္းလုပ္ပါ

ေအးအားရွိတယ္ဆိုမွ ခါးေတာင္းႀကိဳက္ၿပီး ဘာမွ မလုပ္ဘဲေနလို႔လဲမျဖစ္ဘူး၊ မဟုတ္ဘူးလား၊ အင္း ခါးေတာင္းႀကိဳက္ၿပီး ဒီအတိုင္းေနလို႔လည္းမျဖစ္ေသးပါဘူး၊ အင္းႏုိးႏိုးၾကားၾကားနဲ႔ ႀကိဳးႀကိဳးစားစားလုပ္လိုက္ လို႔ရွိရင္ ဒိ႒ဓေမၼာတိ ပစၥေကၡာအတၱဘာေ၀ါလို႔ဖြင့္ ထားတယ္ ၊ ပစၥေကၡာ ဆိုတာ ယခုပစၥကၡ၊ ဒိ႒ဓေမၼာတိ ပစၥေကၡာလို႔ဟုတ္လား၊ ယခုဘ၀ ပစၥဳပၸေႏၷာလို႔ ဆိုလိုက္ေတာ့ ယခုဘ၀ ၊ ယခုပစၥဳပၸန္ခဏ၌ကိုပင္လွ်င္ ဒကာ ဒကာမတို႔ နိဗၺာန္ရႏိုင္တယ္တဲ့ ။

ေ၀ဒနာေပၚ၌ ၿငိးေငြ႔ေအာင္႐ႈ၊ မလိုခ်င္ေအာင္႐ႈ၊ ႐ႈခဲ့လို႔ ႐ႈတုန္းတန္ၿပီဆိုမွျဖင့္ ယခုဘ၀နိဗၺာန္ရႏိုင္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္လို႔ ငါဘုရားကဆိုလိုပါတယ္၊ ဆိုေတာ့ဘယ္ေလာက္အားရွိစရာေကာင္းလဲေဟ့ ဒကာစိန္က အားရွိစရာသိပ္ေကာင္းတယ္ ။

ခင္ဗ်ားတို႔အတြက္မွာျဖင့္ အင္မတန္ထူးတဲ့ကံေၾကာင့္ ဒီလိုအားကိုးေလာက္တဲ့စကားေတြ အားကိုး ေလာက္တဲ့တရားေတြ ဦးလွဘူးတို႔ ဒကာစိန္တို႔ၾကားရတယ္ ။

ပါရမီထူး ၊ ဘုန္းထူး ၊ ကံထူး ၊ ဥာဏ္ထူး ေတြ

ဘုရားကိုယ္ေတာ္တိုင္ေဟာတာ၊ သူမ်ားေျပာလည္း မဟုတ္ဘူး ၊ ဟုတ္ဖူးလား၊ ဘုရားကိုယ္ေတာ္ တိုင္ေဟာရတာကိုလည္းၾကားရျပန္ ကိုယ္လုပ္ေနတဲ့အလုပ္နဲ႔လည္းကိုက္ျပန္ဆိုေတာ့ ဒကာစိန္ေရ အရင့္အရင္က က်ဳပ္တို႔ သည္ကားလို႔ဆိုရင္ ပါရမီထူး၊ ဘုန္းထူး ၊ ကံထူး ၊ ဥာဏ္ထူးဆိုတာ ခင္ဗ်ားတို႔အ တြက္အမတန္၀မ္းသာဖို႔ေကာင္းပါတယ္ ။

အင္မတန္၀မ္းသာဖို႔ေကာင္းပါတယ္ ဒကာ ဒကာမတို႔ ၾကည့္စမ္း ဒီသံုးခ်က္မွာ ဒုတိယအခ်က္ထဲ လည္း က်ဳပ္တို႔အတြင္း၀င္ေနၾကၿပီ၊ တတိယအခ်က္ထဲ လုပ္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြၿငီးေငြ႔ေနၿပီဗ် ( မွန္လွပါဘုရား ) ။

ကိုင္း တခ်ဳိ႔ကလည္း စြန္႔လႊတ္ဖို႔ရာတဲတဲပဲက်န္ေတာ့တယ္ဗ် ၊ အဲဒီေတာ့ ဒိ႒ဓမၼနိဗၺာန ပုဂၢိဳလ္အမ်ဳိး အစား၌ ေသေသခ်ာခ်ာဆိုက္ေရာက္ပါေပါ့လား၊ ဟုတ္ပလား၊ ေသေသခ်ာခ်ာဆိုက္ေရာက္ၿပီးသကာလ ေန ၾကၿပီ၊ ဒါေၾကာင့္ ဒကာ ဒကာမတို႔ ပန္းတိုင္နားေရာက္ေနမွ မဆြတ္ဘဲနဲေတာ့ မျပန္ပါနဲ႔ ( ဟုတ္ပါတယ္ ဘုရား) ။

ပန္းဆြတ္ျဖစ္ေအာင္ဆြတ္ပါ

ပန္းတိုင္ဆြဲလိုက္တဲ့အခါက်ေတာ့ ေအာင္ပြဲယူတာမဟုတ္လား၊ ငါက ပန္းရတယ္၊ သူကပန္းရတယ္၊ ေရေတြေျမာၾကတယ္၊ ဟုတ္လား၊ အဲဒီပန္းတိုင္နားေရာက္ေနမွျဖင့္ဟယ္ မဆြတ္ေသးပါဘူးလို႔မျပန္လိုက္ပါ နဲ႔ ၊ မျပန္လိုက္ပါနဲ႔၊ နိဗၺိႏၵဥာဏ္ဆိုတာၿငီးေငြ႔တဲ့ဥာဏ္ ( မွန္ပါ့ )

၀ိရာဂ ဆိုတာက၊ တကယ္ကို ေ၀ဒနာႀကီးကိုရွင္းပစ္ခ်င္တဲ့ ဥာဏ္ပဲ၊ အဲဒီဥာဏ္ေရာက္လာေအာင္ ဒကာ ဒကာမေတြ ႀကိဳးစားလိုက္ပါ၊ အဲဒါပန္းတိုင္ျဖစ္တယ္ ။

အဲဒီေတာ့ ဒိ႒ဓမၼနိဗၺာနပုဂၢိဳလ္ျဖစ္သည့္တိုင္ေအာင္ျဖင့္ ဒကာစိန္ေရ လုပ္လိုက္၊ ( လုပ္မွာပါဘုရား ) ဟုတ္လား၊ ဒိ႒ဓမၼ နိဗၺာန ပုဂၢိဳလ္၊ ဒိ႒ဓမၼဆိုတာ ယခုဘ၀ ၊ နိဗၺာနဆိုတာၿငိမ္းေအးတာ ၊ ဟာ ယခု ဘ၀ၿငိမ္းေအးၿပီးရမယ့္ ပုဂၢိဳလ္ ( မွန္လွပါဘုရား ) ။

စြန္႔လႊတ္ခ်င္တဲ့ဥာဏ္ရေအာင္လုပ္စမ္းပါ

နိဗၺိႏၵဥာဏ္ကေနၿပီး စြန္႔လႊတ္ခ်င္တဲ့ ဥာဏ္ရေအာင္ သြားလိုက္ၾကစပ္းပါလို႔ ၊ ေသေသခ်ာခ်ာသတိ ေပးေနတယ္။

ကိုင္းဒါျဖင့္ ယေန႔ေဟာတဲ့အခ်က္သံုးခ်က္သည္ ဒကာစိန္ေရ အင္မတန္ အသံုးက်တယ္၊ ပထမတရားနာနည္းလည္းခင္ဗ်ားတုိ႔ရၾကၿပီ၊ ကိုယ္တိုင္က်င့္တဲ့အခါ ဘယ္ေရာက္ေအာင္က်င့္ရမယ္ဆုိတာ ေကာ ( ရပါၿပီဘုရား ) ရၿပီ ၊ နိဗိၺႏၵဥာဏ္ကေနၿပီး လြတ္ေျမာက္ခ်င္တဲ့ ဥာဏ္ရေအာင္ က်င့္ကြ ( မွန္ပါ့ ) ။

အဲဒီလိုက်င့္ၿပီးပါၿပီ ဘုရားဆိုေတာ့ ၊ အုိဒါေတြေတြ႔ေတာ့ ယခုဘ၀ နိဗၺာန္ရမယ္ပုဂၢိဳလ္လို႔ကိုယ့္ကိုယ္ ကိုယ္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္တာေပါ့ကြတဲ့ ၊ ကိုင္း ဘယ္ေလာက္အဖိုးတန္သြားသလဲ ေသခ်ာၿပီ ။

သူမ်ားေျပာလား၊ ကိုယ္ေတာ္ႀကီးကိုယ္တုိင္ေျပာတာလား ( ဘုရားကိုယ္ေတာ္တိုင္ ေျပာတာပါ ဘုရား  ) ေအးဒါေၾကာင့္ ။

ေဇတ၀န္ေက်ာင္းမွာေဟာပါတယ္

ဒီပါဠိေတာ္ကို ေသေသခ်ာခ်ာသာ၀တၳိျပည္ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္၌ ရဟန္းတစ္ပါးကေမးလို႔ ဘုရားသခင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးက  အေျဖထုတ္တာပါဆိုတာကိုလည္း သေဘာက်ပလား ( က်ပါၿပီ  ဘုရား ) ။

ေဟာေတာ့ က်ဳပ္တို႔ျဖင့္ အားကိုးလံုးႀကီးနဲ႔ ေတြ႔ၿပီးဒကာစိန္ ( တင္ပါ့ဘုရား ) ။ အားေလွ်ာ့စရာတစ္ ကြက္မွ မရွိပါဘူး ၊ အားေလွ်ာ့စရာမရွိပါဘူး အားလံုးပဲ အျပည့္အစံုရၿပီသကာလေနပါၿပီ ။

ကိုင္း - ဒါျဖင့္ က်ဳပ္တို႔ေန႔တိုင္းလုပ္ေနတဲ့အလုပ္သည္ ဒကာ ဒကာမတု႔ိ ခ်က္ခ်င္းပဲ ၊ ဒီဘ၀နိဗၺာန္ရ ႏိုင္တဲ့ဥစၥာကိုဘုရားသခင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးက ေထာက္ခံခ်က္ေပးၿပီ၊ မေပးဘူးလား( ေပးပါတယ္ဘုရား )။

ဘုရားက တစ္ခြန္းနဲ႔ အမွန္ေဟာတယ္

ေအးဘုရားသခင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးက ေထာက္ခံခ်က္ေပးတယ္ဆိုသျဖင့္ အေဒြဇၥ်၀စနာ ဗုဒၶာတဲ့ ဒကာစိန္၊ ဗုဒၶာဘုရားသခင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးတို႔သည္ အေဒြဇၥ်၀စနာ ႏွစ္ခြန္းမေျပာကုန္ ၾကည့္စမ္း ဒီအတိုင္းလာတဲ့ဥာဏ္ကေနၿပီး နိဗၺိႏၵဥာဏ္ကေနၿပီး စြန္႔လႊတ္ခ်င္တဲ့ ဥာဏ္သာ စြန္႔မိလို႔ရွိရင္ျဖင့္ ယခုဘ၀ နိဗၺာန္ႀကီးကို ဒိ႒ဓမၼေရာက္မည့္ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ပါသည္လို႔ တစ္ခြန္းတည္းသံုးသြားတယ္။

တစ္ခြန္းတည္းသံုးသြားတဲ့အတြက္ ဒကာ ဒကာမတို႔ဆယ့္တစ္မီးၿငိမ္း၍ အေအးဓါတ္ႀကီးဆိုတဲ့နိဗၺာန္ ဓါတ္ႀကီးဆိုတဲ့ နိဗၺာန္ဓါတ္ႀကီးဟာ ၀င္းမလာဘူးလား ( ၀င္လာပါတယ္ ) အဲဒါေၾကာင့္ ဒကာ ဒကာမ တို႔ အား ထုတ္တဲ့အခါက်ေတာ့ ဆယ့္တစ္မီးမ်ားၿငိမ္းတဲ့အခါ တယ္သိသာသကိုးဗ် ( မွန္ပါ့ ) ။

မီးဆယ့္တစ္မီးၿငိမ္းတယ္

ဆယ့္တစ္မီးမ်ားၿငိမ္းသြားလို႔ ၊ ေသာတာပတၱိ မဂ္ရလို႔ေသာတာပတိၱမဂ္နဲ႔ဆိုင္တဲ့ ဆယ့္တစ္မီးမ်ား ၿငိမ္းလိုက္တယ္လို႔ ဆိုရင္ပဲ ၊ အင္မတန္အဘိုးတန္တဲ့ အေအးဓာတ္ႀကီးဟာ၀မ္းထဲကို ေရာက္ၿပီးလာေတာ့ တာေပါ့ဗ်ာ၊ ဒါေၾကာင့္ ဟဒယ သုသီတလ မဂၢဒႆေနန သႏၲာပေ႒ာကိုဗ်ာ ဟဒယ သုသီတလ မဂၢဒႆေန န ႏွလံုးထဲၿငိမ္းေအးျခင္းလကၡဏာရွိေသာ မဂၢသစၥာေပၚေအာင္ ထင္ရွားေအာင္လို႔ ျပျပန္တယ္ ။

အားထုတ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ားအတြက္ ၿငိမ္းေအးဓါတ္လာလို႔ရွိရင္ ငါဘာျဖစ္သတံုးဆိုတာ ေသေသခ်ာခ်ာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ႏိုင္ေအာင္လို႔ ( မွန္ပါ့ ) ဒါေၾကာင့္ အေရးတႀကီးထားၿပီးေျပာေနတာ ။

ဟဒယသုသီတလမဂၢဒႆေနန ႏွစ္လံုးတြင္ ၿငိမ္းေအးျခင္းသေဘာရွိေသာ မဂၢသစၥာ၀မ္းထဲေရာက္ သျဖင့္၊ မဂ္ကေလးကေတာ့ ၀မ္းထဲေရာက္ၿပီဆိုပါေတာ့ဗ်ာ ( မွန္ပါ့ ) ။

သႏၲာပေ႒ာ၊ ေထာင့္ငါးရာကိေလသာမီး၊ တစ္ဆယ့္တစ္ပါးေသာ မီးေတြၿငိမ္းျခင္းသည္ ေဟာတိ ေယာဂီပုဂၢိဳလ္၏ ဥာဏ္ထဲ၌ထင္လာ၏ ။

ဘာေအးတာနဲ႔မွမတူဘူး

ခုနက ၀ိရာဂါယ - ျဖစ္ၿပီဆုိမွျဖင့္ ရာဂကေလးမ်ား ကင္းၿပီဆိုမွျဖင့္ ႏွလံုးထဲကို မဂ္ကေလးကလည္း ေရာက္လာေတာ့ ၿငိမ္းေအးသြားတဲ့သေဘာဟာ ဘာေအးတာနဲ႔မွ မတူဘူးတဲ့ ( မွန္ပါ့ဘုရား ) တစ္ခါတည္း ေအးေပမွာပဲ ၊ ပဋိသမိၻဒါ မဂ္ဋိကာ ဆရာ အက်ယ္ဖြင့္တဲ့အတိုင္း ေအးေပမွာပဲ ( မွန္ပါ ) ။

ခင္ဗ်ားတို႔ေန႔တိုင္း ေန႔တိုင္းဟာက ေလာဘမီး၊ ေဒါသမီး ၊ ေမာဟမီးေတြက ပူေလာင္ေနတာ၊ ဣႆမီး ၊ မစၧရိယမီး ၊ မာနမီးေတြဟင္ ဒါေတြဟာေလာင္ၿပီး သကာလေနေတာ့ အၿငိမ္းျပဳစုလို႔ရလား  ….     ( မရပါဘုရား ) ။

ေတြးေလေဆြးေလ ၊ ေတြးေလေဆြးေလ၊ အဲဒီေတာ့ မေန႔ညကလည္း မသက္သာ၊ ညက်ေတာ့ ညေရးစိုးရိမ္ရ၊ ေန႔က်ေတာ့ ေနေရးအတြက္စားဖို႔ ေသာက္ဖို႔ရွာရလို႔ျပည့္စံုမႈ စိုးရိမ္ရေၾကာင့္ၾကရ၊ အမေလး အၿမဲပူေလာင္ေနတာပါလား ။

အဲဒီပူေလာင္စာႀကီးဟာ၊ ခုနကေ၀ဒနာေပၚ၌ သိႏိုင္တဲ့ ဥာဏ္ကေလးဟာ ဖ်တ္ခနဲ ၀မ္းထဲေပၚေပါက္ ေရာတဲ့ဗ်ာ၊ ဒီအပူေလးေတြဟာ အကုန္ၿငိမ္းသကာလ ဒကာ ဒကာမ တို႔ေအးၿပီးသကာလ သြားေတာ့တာပဲ ။

မဂ္စစ္လာၿပီဆိုမျဖင့္ေလ၊ ကိေလသာမီးေတြအကုန္ၿငိမ္းၿပီးအေအးဓါတ္ႀကီးခ်ည့္ပဲ၊ အားလံုးဆိုမွျဖင့္ ခႏၶာကိုယ္ထဲအကုန္သိမ္းၿပီး၀င္လာေတာ့တာပဲ ( မွန္လွပါဘုရား) ဒကာစိန္ေရ ေလာဘတို႔ ေမာဟတို႔ ဆိုတာ ဒီက ဒီက လာတာ ( မွန္ပါ ) ။

အေအးဓါတ္၀မ္းထဲေရာက္လာတယ္

ကိေလသာမီးေတြၿငိမ္း၊ အေအးဓါတ္အကုန္သိမ္းႀကံဳးၿပီးသကာလဟာ ၀မ္းထဲေရာက္လာတယ္၊ အဲဒီေရာက္လာတာေတြက ဘာေတြတံုးလို႔ေမးတဲ့အခါက်ေတာ့ မဂ္စစ္ေတြ ၊ ( မွန္ပါ့ )။

ကိေလသာမီးေတြ အကုန္ၿငိမ္းလို႔ ေအးခ်မ္းတဲ့တရား၀မ္းထဲေရာက္လာေတာ့၊ အေအးႀကီးမေအးေပ ဘူးလား  - ( ေအးပါတယ္ဘုရား ) ခါတိုင္းကေတာ့ အၿမဲတမ္းဖုတ္ပူမီးတိုက္၊ ငါးရံ ႔ျပာလူးဆိုသလိုေနရတာ၊ မဟုတ္ဘူးလား … ( ဟုတ္ပါတယ္ ) ။

ေအး ဖုတ္ပူေတြထဲေျပးရတဲ့အခါက်ေတာ့ ေျခေထာက္ကေလးတၾကြၾကြနဲ႔ မီးၿမႇဳိက္တဲ့အခါက်လို႔ရွိ ရင္ျဖင့္ တြန္႔လိမ္ၿပီးသကာလေနတံုး၊ ( ဟုတ္လား ) ၊ ငါးရံ ႔ျပာလူး ဆိုတဲ့ဥစၥာသည္ အရွင္ႀကီးလူးေနေတာ့ လွိမ့္ခံၿပီး ေနရေတာ့တာေပါ့ ။

အဲဒီကဲ့သို႔ ခင္ဗ်ားတို႔မွာ ေလာဘမီး ၊ ေဒါသမီး၊ ေမာဟမီး ေတြက ဒီေနရာကုလားထိုင္ေပၚထိုင္ေနလို႔ လည္းမၿပီးေသးဘူး၊ ထိုင္ေနလို႔ မၿပီးေသးဘူးဆိုလဲ ထရျပန္ေရာ ၊ထေနလုိ႔လဲ မၿပီးေသးဘူးဆိုျပန္ေတာ့ လည္းဆုိျပန္ေတာ့လည္း ထိုင္ရျပန္ေရာ၊ ( မွန္ပါ့ ) ။

ကိေလသာမီးေလာင္ေနတယ္

ေအး - ထုိင္ရ၊ ထရေနလို႔လည္း မၿပီးေသးဘူး၊ အိပ္ရင္လည္း အိပ္လိုက္အံုးမွ မအိပ္ျပန္ေရာဂါလာ လိမ့္အံုးမယ္ ( မွန္ပါ့ ) ဒီလိုပဲေရာဂါေၾကာင့္ ေနရတာကတစ္မ်ဳိး၊ ထုိင္ေနရင္း မတၱနဲ႔ ကိေလသာ၀င္လာလို႔  သြားလိုက္ဦးမွထင္ပါရဲ ႔ဆိုတဲ့ အပူမီး ေလာင္ေနေတာ့ ဒီေနရာက မထိုင္ႏိုင္ ( မွန္လွပါဘုရား ) ။

သြားေနရာကတစ္ဖန္ ေနာက္ကစိတ္မခ်လို႔ ျပန္လွည့္လာရျပန္ ( မွန္လွပါဘုရား ) ကိုင္း ဒကာ ဒကာမတို႔ ထိုင္ရင္လည္း အပူေလာင္ ထရင္ေကာ … ( အပူေလာင္ပါတယ္ဘုရား ) ။

ကိုင္းအိပ္ဦးမွ ထင္ပါရဲ ႔ဆိုေတာ့ ဒကာ ဒကာမတို႔ မအိပ္ရင္ေရာဂါရေခ်ရဲ ႔ဆိုၿပီး သကာလ အပူ ေလာင္လို႔ သြားအိပ္ရျပန္တယ္  ( မွန္ပါ့ ) ။

အမေလး ဒကာ ဒကာမ တို႔ထိုင္ေနျပန္ေကာ ၊ ထိုင္ေနလို႔ရသလား ( မရပါဘူးဘုရား ) ထေနျပန္ေကာ … ( မရပါဘုရား ) အိပ္ေနလို႔ေကာ … ( မရပါဘုရား ) အိပ္ေနျပန္ေတာ့၊ မနက္မိုးလင္းလာ ေတာ့အိပ္ေနလို႔ျဖစ္ေသးဘူး၊ ေနဖို႔၊ စားဖို႔၊ ေသာက္ဖို႔ သားေရးသမီးေရးရွိေသးတယ္ဆိုၿပီး၊ အပူမီးက ထေတာက္လိုက္တာနဲ႔ ထရျပန္ေရာ … ( တင္ပါ့ ) ဟုတ္ပလား ။

အဲဒီေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔က အိပ္ေနလည္းေလာင္တယ္၊ ထိုင္ေနေကာ … ( ေလာင္ပါတယ္ ) သြားေန ေကာ … ( ေလာင္ပါတယ္ ) အဲဒီေတာ့ဒါေၾကာင့္လည္းသြားရင္းလည္းေလာင္တယ္၊ အိပ္ရင္လည္းေလာင္ တယ္၊ ထိုင္ရင္းလည္းေလာင္တယ္ဆိုေတာ့ ဒကာစိန္ကခပ္ကပ္ကပ္ေခြေနပါလားဗ်ာ ( မွန္ပါ့ဘုရား  ဒီလိုမေနေတာ့ပါဘူး ) ။

ေခြေနလည္း ေလာင္ဦးမွာဘဲ ေခြေနလို႔မျဖစ္ေသးဘူး၊ ဟုတ္ပလား ၊ ညစာမနက္စာက လိုေသးတယ္၊ ဘယ္သူမွ ခ်က္ေကၽြးမွာမဟုတ္ဘူး … ( မွန္႔ပါဘုရား ) ဒကာစိန္အတြက္ကေလ၊ စားဖို႔ေသာက္ဖို႔လုပ္ရဦးမယ္ဆိုၿပီး၊ ေခြရင္းန႔ဲအပူေလာင္တာနဲ႔ထရျပန္ၿပီ  ( မွန္ပါ့ ) ။

မဂ္ဥာဏ္လာမွအကုန္ၿငိမ္းတယ္

ဒါျဖင့္ ဘယ္လိုေနမတံုးဗ်ာ ဘယ္လိုမွေနလို႔မရေတာ့ဘူး၊ ေလာင္ေနမွာပဲ၊ အဲဒါေတြဟာကိေလသာ မီးေတြက အကုန္ၿငိမ္း၊ ( မွန္လွပါဘုရား ) ။

ထိုင္ေနလည္းထိုင္ေအး၊ ထေနေကာ ( ထေအးပါဘုရား ) ။ ေအးအိပ္ေနၾကေတာ့ေကာ ( အိပ္ေအး ပါဘုရား ) ၊ ေကြးေနျပန္ေတာ့ေကာ ( ေကြးေအးပါဘုရား ) ၊ အဲ … အဲဒီလိုေနေတာ့ သူ႔သြားၿပီးသကာလ ဘယ္အပူမီးကမွ မေလာင္ႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ မဂ္ေရစင္တည္းဟူေသာတရားက ၀မ္းထဲမွာေရာက္သြားေတာ့ေလ. ( မွန္ပါ့ ) တစ္ခါတည္းေအးေန႐ံုရွိေတာ့တာပဲ ။

ဒါေၾကာင့္ ပဋိသမိၻဒါမဂ္ဋီကာ ဆရာေတာ္က ဟဒယ သုတိတလမဂၢဒႆေနန သႏၲာပေ႒ာ။

ဟဒယသုသိတလ မဂၢဒႆေနန ႏွလံုးတြင္းၿငိမ္းေအးျခင္းလကၡဏာရွိေအာင္ မဂၢသစၥာ၀မ္းထဲ ေရာက္မွသာလွ်င္ သႏၲာပေ႒ာ - ကိေလသာအပူမီးႀကီး နဂိုကေလာင္ေနတာ သိရေပေတာ့တယ္တဲ့ ။

နဂိုကအပူေလာင္ေနတာ

ေယာဂီေတြအားထုတ္တဲ့ ပုဂၢဳိလ္မွာလက္ဦးကအပူေလာင္ေနတာ ခုမွပဲကင္းေပေတာ့တယ္တဲ့  ၊ နဂိုကအပူေလာင္ေနတာ အခုမဂ္ေရာက္လာေတာ့မွ ေအးသြားေတာ့မွ နဂိုကဘာ ျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ အခုမွလံုးလံုးႀကီးေပၚလာတယ္ ( မွန္ပါ့ဘုရား ) ။

အခုေတာ့ ဒကာ ဒကာမေတြက ဟုတ္လား ၊ င႐ုတ္သီးပိုးျဖစ္ေနတာ ၊မသိဘူး၊ ဂြက်လိုက္တာက (မွန္ပါ့ ) င႐ုတ္သီးက ပင္ကိုက အပူကိုဗ် ၊အပူကိုစားတာျဖစ္ေနတယ္ ။

အပူေတြကဆိုက္ေနၿပီ ၊ ညည္းစရာလိုေသးလား ( မလိုပါဘုရား ) အပူထဲမွာေမြး၊ အပူထဲမွာေန ၊ အပူထဲမွာေသ ၊ ဒီလိုျဖစ္ေနေတာ့ ပူတယ္ဆိုတာညည္းေသးရဲ ႔လား ။ ( မညည္းေတာ့ပါ ဘုရား ) ။

ဘာျပဳလို႔လဲဆိုေတာ့ အေအးဘယ္ေတာ့မွ မျမင္ဘူးေသးလို႔ ( မွန္လွပါဘုရား ) ၊ ဟုတ္ပလား ။

ေ၀ဒနာစြန္႔ခ်င္တဲ့ ဥာဏ္ရေအာင္႐ႈေပး

အဲဒီေတာ့ ဒကာ ဒကာမတို႔ ဒီကေရွ ႔၊ နိဗၺိႏၵဥာဏ္နဲ႔ တရားိကို႐ႈ၊ ႐ႈၿပီးၿပီအျခားမဲ့၌ ဒါေတြဒါေတြေ၀ဒ နာႀကီးကို စြန္႔လႊတ္ခ်င္တဲ့ဥာဏ္ရေအာင္ ေရာက္သည့္တိုင္ေအာင္ ၊ ႐ႈေပးလုိက္စမ္းပါ ဒကာစိန္ ( မွန္လွပါ ဘုရား ) ။

အဲဒီကဲ့သို႔ ႐ႈေပးလိုက္ၿပီဆိုမွျဖင့္ ၀ိေရာေဂါတိမေဂၢါ ဆိုတဲ့အတိုင္း ရာဂကင္းသြားတဲ့ ဥစၥာသည္ကား ဆိုလို႔ရွိရင္ မဂ္ေပၚလာတယ္ ။

မဂ္ေပၚလာရင္ဆယ့္တစ္မီးၿငိမ္းတယ္

မဂ္ေပၚလာရင္ ခင္ဗ်ားတို႔ ဆယ့္တစ္ပါးေသာ ကိေလသာမီးေတြ ကၿငိမ္းေအးၿပီး သကာလသြား ေတာ့တယ္၊ ဆိုတာကိုယ္ဟာကိုယ္သိပါတယ္၊ ဟုတ္ပလား ( ဟုတ္ပါၿပီ ) ။

သူမ်ားေမးရမွာလား ၊ ကိုယ္တိုင္သိရမွာလား .. ( ကိုယ္တိုင္သိရမွာပါဘုရား ) ေအးကိုယ္တိုင္သိေန တယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္မို႔ ဧကန္ေရာက္၊ တကယ္ေရာက္ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ အင္းဒီအလုပ္သည္ကားဆိုလို႔ရွိ ရင္ျဖင့္ ေအးခ်င္လို႔လုပ္တာျဖစ္ေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔က အေအးကိုယူလိုက္ၾကပ္ပါလို႔ ဆရာဘုန္းႀကီးက တိုက္တြန္းတယ္ ( မွန္လွပါဘုရား ) ။

ခင္ဗ်ားတို႔က ေအးခ်င္လြန္းလို႔တဲ့ အခ်ိန္ရွိတုန္း ေလွ်ာက္လုပ္ေနရတယ္၊ ႀကီးတဲ့အခါေအးေအးေလး ေနႏိုင္ေအာင္လို႔၊ အဲဒီအေအးက အလကား၊  ( မွန္ပါ့ ) ႀကီးပူ၊ ပူဦးမွာပဲ ၊ ငယ္ပူ ၊ ပူၿပီးသကာလ အလတ္ပူ ၊ ပူဦးမွာပဲ ၊ အလတ္ပူ ပူၿပီးသကာလ ႀကီးေတာ့ အပူကေကာ … ( ပူဦးမွာပါဘုရား ) ။

အသက္ႀကီးရင္ေအးေအးေနဖို႔တဲ့

အဲဒီေတာ့ ဒါအလကားေျပာေနတာ ဒကာ ဒကာမေတြ ႀကီးေတာ့ ေအးေအးေလးေနထိုင္ႏိုင္ဖို႔ ယခုအရြယ္ရွိတုန္းေရာင္းရတယ္ , ၀ယ္ရတယ္ ၊ စုေဆာင္းၿပီးသကာလေနရတယ္ ၊ ေခၽြတာေနရတယ္၊ ႀကီးတဲ့အခါက်လို႔ရွိရင္ ေအးေအးေလးေနရေအာင္လို႔ ေျပာတယ္။ မထူးလာပါဘူးစိတ္ခ်ပါ ။

မေအးပါဘူး စိတ္ခ်ပါ ၊ ႀကီးေတာ့ႀကီးပူလာဦးမွာပဲ ၊ ဟုတ္ဘူးလား၊ ႀကီးတဲ့အခါက်ေတာ့လည္း ႀကီးပူလာဦးမွာပဲ ၊ မထူးပါဘူး၊ ငယ္တုန္းကလည္း ငယ္ပူနဲ႔ေနခဲ့ရတယ္၊ အလယ္ အလတ္မွာလည္း အလတ္ပူနဲ႔ေနခဲ့ရၿပီ ( မွန္လွပါဘုရား )။

အုိလာေတာ့အုိပူနဲ႔ပါပဲ

ႀကီးတဲ့အခါက်မွပဲ ဇာတ္သိမ္းဦးမယ္ဆိုေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလား … ( မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး ) ငယ္တုန္းက အပူေလးေမြးလာတဲ့ ဥစၥာပဲ အရြယ္လတ္တုန္းက်ေတာ့လည္းအပူနဲ႔ေပါ့၊ ( မွန္ပါ့ ) အိုလာေတာ့ေကာ ( အပူနဲ႔ ပါဘုရား ) ။

ေအး ေသခါနီးေတာင္ ခင္ဗ်ားတို႔ အပူေလာင္ ေသဦးမွာ ၊ ( မွန္ပါ့ ) ၊ ေအး ဒါေၾကာင့္ ျမန္ျမန္လုပ္ပါ လို႔ေျပာရတယ္၊ အပူေလာင္ေသတာက သားစိတ္မခ်၊ သမီးစိတ္မခ်၊ မ်က္ရည္ေလးကလယ္ကလယ္နဲ႔ အခြဲ ႀကီးခြဲရေတာ့မယ္ဆိုၿပီး သကာလအပူမီးေလာင္ၿပီး ေသလို႔ မ်က္ရည္ေတြကို စီးက်တဲ့မ်က္ရည္ ေတြကိုသြား ၾကည့္စမ္း ဒကာစိန္ ၊ ေႏြးလို႔ ( မွန္ပါ့ ) အတြင္းဘယ္ေလာက္ပူတယ္ဆိုတာ ( မွန္ပါ့ ) ။

မ်က္ရည္ကေႏြးေနတယ္

ေတာ္ေတာ္ဆူတဲ့ေနရာနဲ႔ မ်က္ရည္နဲ႔ဟာ အေတာ္ေ၀းတယ္၊ ဆူတဲ့ေနရာက ၀မ္းဗုိက္ထဲမွာဆူတာ ၊ မ်က္ရည္က ေပ်ာ္ၿပီးသကာလ လမ္းေလွ်ာက္ေအးလာတာေတာင္မွ စမ္းၾကည့္စမ္း၊ လက္ေပၚက်ေတာ့လည္း မ်က္ရည္က ေႏြးေနတာ ၊ ( မွန္လွပါဘုရား )  ၊ မဟုတ္ဘူးလား ။

အမေလး ဒကာ ဒကာမေတြ အဲဒီကဲ့သို႔ သားစိတ္မခ်၊ သမီးစိတ္မခ်နဲ႔ ၊တစ္ခါတည္း၊ အတြင္းဘယ္ ေလာက္အပူေလာင္သလဲ ၊ မ်က္ရည္ေတာင္ေႏြးပူလာတယ္ဆိုတာ သေဘာက်ပလား ( က်ပါၿပီ ) ။

မ်က္ရည္ေတြေအးေနတယ္

အခုဘုန္းႀကီးေျပာေနတဲ့ ဒကာ ဒကာမေတြ ခင္ဗ်ားတို႔ ၀ိပႆနာဥာဏ္က အားထုတ္လိုက္လို႔ တစ္ခါတစ္ေလမ်ား ငိုခ်င္လာလို႔ မ်က္ရည္ေတြက်တာေတာင္ စမ္းသပ္ၾကည့္ပါတဲ့ ဒကာစိန္ရ မ်က္ရည္ေတြ ေအးေနတာ ( မွန္လွပါဘုရား ) ဥာဏ္မဂ္ကိုဗ် ။

မ်က္ရည္ခ်င္းေတာင္မတူဘူး

ဥာဏ္နဲ႔႐ႈလို႔ရတဲ့မ်က္ရည္၊ ဥာဏ္နဲ႔႐ႈလို႔ရတဲ့ မ်က္ရည္တဲ့ ဥာဏ္အားထုတ္လို႔ရတဲ့မ်က္ရည္၊ (မွန္ပါ့ ) အဲဒါက်ေတာ့ေအးတယ္၊ ခုနက ေဒါသနဲ႔ထြက္တဲ့မ်က္ရည္ကေတာ့ ( ပူပါတယ္ ဘုရား ) မ်က္ရည္ခ်င္း ေတာင္မတူဘူးဗ် ၊ ( မွန္လွပါဘုရား ) ။

အဲဒါမဂ္ဥာဏ္မရေသးဘူး၊ မဂ္ဥာဏ္ရမယ္လို႔ ေရွ ႔ေတာ္ေျပးေလး၊ ဥဒယဗၺယဥာဏ္နဲ႔ ျဖစ္ပ်က္႐ႈ ေနတုန္းကိုပဲ၊ ငိုခ်င္လာတာေတြ ၀မ္းသာလို႔ မ်က္ရည္ထြက္လာတာေတြ ( မွန္ပါ့ဘုရား ) ။

ငိုလို႔မ်က္ရည္ထြက္လာတာေတြ ၊ မ်က္ရည္ခ်င္းစမ္းၾကည့္ပါ ဒကာစိန္ရ ၊ ခင္ဗ်ားဘယ္ႏွယ့္ထင္ သလဲ ( ေအးမွာပါပဲဘုရား ) ။

ပီတိေၾကာင့္ မ်က္ရည္ထြက္လာ

ေအးမွာပဲဆိုရင္ေတာ့ မ်က္ရည္ျပင္ မထြက္ဖူးေသးဘူး ထင္တယ္ ခင္ဗ်ား ၊ ( မွန္ပါ့ မထြက္ဖူးေသးပါ ဘုရား ) မထြက္ဖူးေသးဘူး တစ္ခါမွမ်က္ရည္မထြက္ဘူးေသးဘူး ၊ အဲဒီေတာ့ လူတိုင္းေတာ့ ဘယ္ထြက္မလဲ ေပါ့ဗ်ာ ။

တခ်ဳိ ႔က်ေတာ့လည္း ဥာဏ္အားနဲ႔ပဲ ၿပီးရတယ္၊ အဲဒါတခ်ဳိ ႔က်ေတာ့လည္း မ်က္ရည္ထြက္လာတယ္  ပီတိ၊ ၀မ္းေျမာက္တာေတြေၾကာင့္လည္း မ်က္ရည္ထြက္လာတယ္ ။

မိလိႏၵမင္းႀကီးကေမးတယ္

အဲဒီမ်က္ရည္ေတြသည္ကားလို႔ဆိုရင္ ဘယ္မွာေဟာသတံုးဆိုေတာ့ ရွင္နာဂသိန္နဲ႔ မိလိႏၵမင္းႀကီးဆို တာရွိတယ္ ၊ မိလိႏၵမင္းႀကီးက အရွင္ဘုရားတဲ့ ရယ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္လည္းမ်က္ရည္ထြက္တာပဲ ၊ငိုတဲ့ပုဂၢဳိလ္လည္း မ်က္ရည္ထြက္တာပဲ ၊ ဘာမ်ား ထူးသတံုးဘုရား ။

ရွင္နာဂသိန္ကေျဖတယ္

မ်က္ရည္သည္ကားလို႔ဆိုရင္ ေဘးရွိတဲ့မ်က္ရည္၊ ေဘးမရွိတဲ့မ်က္ရည္ ေျပာစမ္းပါဦးဘုရား ၊ ဆိုေတာ့ ၀ိပႆနာဥာဏ္အားထုတ္လို႔ေပၚလာတဲ့ မ်က္ရည္ေတြက်ေတာ့ ေဆးမ်က္ရည္ေအးတယ္ ( မွန္ပါ့ ဘုရား ) ။

သားေရးသမီးေရး စီးပြားေရးေၾကာင့္ ပ်က္စီးထြက္ရတဲ့ မ်က္ရည္သည္ကားလို႔ဆိုရင္ ေဘး ၊ ေဘးမ်က္ရည္တဲ့ ၊ ရိပ္မိၾကပလား ( ရိပ္မိပါၿပီ ) ။

အဲဒီေတာ့ ဒကာ ဒကာမေတြက ေရွးကထြက္ခဲ့တဲ့ သမုဒၵရာေရေလးစင္းေရေလာက္မ်ားတယ္ ၊ ဆို တာ ေဘးေၾကာင့္ထြက္တဲ့မ်က္ရည္ ၊ ( ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား ) ။

ေဆးမ်က္ရည္ေအး

ေဆးအျဖစ္နဲ႔ ထြက္တဲ့မ်က္ရည္ေအးေျပာၾကစမ္းပါဦး ၊ တရားအားထုတ္လို႔မဟုတ္လား ၊ ၀မ္းသာတာနဲ႔ လည္း ထြက္လာမွာပါပဲ ။ ဟုတ္ပလား ( ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား ) ။

ဒါ လူတိုင္းေတာ့ ထြက္လာမွာမဟုတ္ဘူးေပါ့ဗ်ာ ၊ တခ်ဳိ ႔က်ေတာ့ အေရာင္အဆင္းအလင္းနဲ႔ပဲၿပီး သြားမယ္။

အဲဒါေၾကာင့္ ဒကာ ဒကာမတို႔ ဒီ၀မ္းသာမ်ဳိးေလးေတြ ႔ေအာင္ထိုင္၊ ပီတိခန္းက်ေတာ့လာတယ္ေနာ္ - ( မွန္ပါ့ ) ပီတိခန္းက်ေတာ့လာတယ္၊ ၾသဘာသ၊ ပီတိ၊ ပႆတိဆိုေတာ့၊ ဥဒယဗၺယဥာဏ္ရင့္သန္လာတဲ့ အခါက်ေတာ့ ဒကာစိန္ေရ  - ပီတိေတြဟာ ၀မ္းသာလာလိုက္တာ မ်က္စိထဲကမ်က္ရည္ေတြ တစ္ေပါက္ ေပါက္က်တယ္ ( မွန္လွပါဘုရား ) ။

၀မ္းသာလြန္းလို႔ က်တဲ့မ်က္ရည္

ဘယ္တုန္းကမွ မေတြ႔ဘူးတဲ့ အာ႐ံုေတြ႔ရတာကိုဗ် ၊ အဲဒီကဲ့သို႔ ေတြ ႔တဲ့အခါက်ေတာ့ ၀မ္းမသာဘဲေနႏိုင္ပါ့မလား ၊( မေနႏိုင္ပါဘုရား ) ၀မ္းသာတယ္ဆိုရင္ပဲ မ်က္ရည္ေတြက စီးလာေအာင္ မက် ေပဘူးလား ( က်ပါတယ္ဘုရား )  ။

ဥာဏ္ေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့မ်က္ရည္

ေအးဒါေတြသည္ကားဆိုလို႔ရင္ျဖင့္ ဥာဏ္ေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့မ်က္ရည္ေတြျဖစ္လာေသာေၾကာင့္ ဒကာ ဒကာမတို႔ ထြက္ေကာင္းတဲ့မ်က္ရည္ဗ် ၊ အဲဒီမ်က္ရည္စမ္းသမ္ၾကည့္ရင္ေအးရမတဲ့ ( မွန္ပါ့ ) ။

ခင္ဗ်ားတို႔ ေဒါသေၾကာင့္ ျဖစ္တဲ့မ်က္ရည္ေတြကေတာ့ ( ပူပါတယ္ဘုရား ) အင္း - ဒါေၾကာင့္ ဘုန္းႀကီးသည္ကားလို႔ဆိုလို႔ရွိရင္ ဒကာ ဒကာမတို႔ကို သတိေပးရတယ္ ( မွန္လွပါ ) ။

မ်က္ရည္ေအးေလးက်လို႔ရွိရင္ေပါ့ဗ်ာ ၊ခင္ဗ်ားတို႔ စိတ္ခ်ရတဲ့ လမ္းနီးေနၿပီ ၊ မ်က္ရည္ပူႀကီးေတြနဲ႔ ဆိုရင္ျဖင့္ မ်က္လံုးကိုတစ္ခါတည္းနီၿပီး သကာလပြတ္ထားလိုက္တာလဲလြန္လို႔ ၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲမေမးရပါဘူး၊ စိတ္ဆိုးလာတယ္ေျပာမွာပါပဲ ( ေျပာပါတယ္ဘုရား ) ။

အဲဒါ မစီစစ္ရဘူးလား ( စစ္ရပါတယ္ဘုရား ) ေအးဒါေၾကာင့္ ဥာဏ္နဲ႔ရတဲ့ မ်က္ရည္က ေဆးမ်က္ရည္လား ( ေဆးမ်က္ရည္ပါဘုရား ) ။

ေဘးမ်က္ရည္နဲ႔ ေဆးမ်က္ရည္

သားေရး ၊သမီးေရး ၊ စီးပြားေရးနဲ႔ ရတဲ့ မ်က္ရည္က ( ေဘးမ်က္ရည္ပါဘုရား ) ေဘးသင့္တဲ့မ်က္ရည္နဲ႔ ေဆးမ်က္ရည္ကို ေဆး မ်က္ရည္ခ်ည္းက်ေအာင္ျဖင့္ ဒကာ ဒကာမေတြ ႀကိဳးစားလိုက္ ၾကပါဦး၊ ၀မ္းသာလံုးဆို႔ေအာင္ေပါ့ဗ်ာ … ( မွန္လွပါဘုရား ) ။

အဲဒီလိုပဲ ဒကာ ဒကာမေတြ ဆုေတြ လာဘ္ေတြ အင္မတန္ အဘုိးတန္ၿပီဆိုတဲ့ အေခ်အေနေရာက္ မွ စိတ္ခ်လက္ခ်ေနလိုက္ၾကစမ္းပါ၊ ( မွန္ပါ့ ) စိတ္ခ်လက္ခ်ေနလိုက္ၾကစမ္းပါ ။

စိတ္ခ်စရာနည္းနည္းလိုေသးတယ္

ယခုအခ်ိန္မွာလည္း ဒကာ ဒကာမေတြ စိတ္ခ်စရာေတြ နည္းနည္းလိုေနေသးတယ္၊ စိတ္႐ႈတဲ့ ဒကာ ဒကာမေတြျဖစ္ပ်က္ျမင္ၾကပါတယ္၊ ဥဒယဗၺယရပါတယ္၊ တခ်ဳိ ႔လည္း ၿငီးေငြ႔လာတယ္ ။

သို႔ေသာ အခ်က္ကေလးေတြက ၊ တစ္ခ်က္ေလာက္ႏွစ္ခ်က္ေလာက္က်န္က်န္ေနေသးတယ္၊ ဒကာစိန္ရ - ( မွန္ပါဘုရား ) အဲဒီကဲ့သို႔ မက်န္ရေအာင္ ဘုန္းႀကီးတို႔ ဒကာ ဒကာမေတြသည္ ၊ ေသေသခ်ာခ်ာ ႀကိဳးစားလိုက္မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ျဖင့္ ဒိ႒ဓမၼ နိဗၺာန ပုဂၢိဳလ္ထဲ၀င္ေအာင္လုပ္လိုက္ပါ ( မွန္လွပါ ဘုရား ) ။

ဒိ႒ ဆိုတာက ယခုဘ၀ ၊ ဓမၼဆိုတာက ကိုယ္ကိုယ္တုိင္ အားထုတ္မည့္ တရား ၊ နိဗၺာန ပုဂၢိဳလ္ဆိုတာက မဂ္ရလို႔ရွိရင္ တကယ္တမ္းကိေလသာမီး ၊ ဟုတ္လား ၊ အပူမီးေတြ ၊ အပူၿငိမ္းၿပီးသကာလ နိဗၺာန ဓါတ္ႀကီးရတယ္လို႔ေျပာတာ ။

ကိုင္း ဒကာ ဒကာမတို႔ ေသေသခ်ာခ်ာႀကိဳးစားရင္ ၊ ေသေသခ်ာခ်ာရမယ္ ဆုိတာသည္ ေပၚလာၾက ပလား ( ေပၚလာပါၿပီဘုရား ) ။

ဓမၼကထိကဆုိတာ

ကိုင္း ဒကာ ဒကာမတို႔ ရႏိုင္တယ္ဆိုတာကို ဘုန္းႀကီးေျပာေတာ့မယ္ ၊ ပထမေရွဦးစြာ ဓမၼကထိကကိုေမးတယ္၊ သံေ၀ဂရေအာင္၊ ေ၀ဒနာေပၚ၌၎ ၊ ခႏၶာငါးပါးအေပၚ၌၎၊ သံေ၀ဂရေအာင္ ၊ ၿငီးေငြ႔ေအာင္မ်ားမ်ားျဖစ္ေအာင္ ေဟာႏိုင္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဆိုရင္ ဓမၼမထိကပဲ ။

ဓမၼာႏု ဓမၼပဋိပႏၵ ပုဂၢိဳလ္ဆိုတာ ဘာပါလိမ့္မလဲ ေမးတဲ့ အခါက်ေတာ့ ေ၀ဒနာ႐ႈေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဘုရား ၊ ေ၀ဒနာကို ၿငီးေငြ႔တက္လာေအာင္၊ ေ၀ဒနာကို စြန္႔လြတ္ခ်င္တဲ့ သေဘာေပၚေအာင္ ၊ က်င့္ႀကံႀကိဳးကုတ္အား ထုတ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ က်လာလို႔ရွိရင္ျဖင့္၊ အဲဒါ ဓမၼႏု ဓမၼပဋိပႏၷ ပုဂၢိဳလ္။

ယခုဘ၀ နိဗၺာန္ရမည့္ ပုဂၢိဳလ္ဆိုတာ

( ၃ ) နံပါတ္ကေတာ့ ၊ ဒကာ ဒကာမတို႔ ဒိ႒ဓမၼ နိဗၺာန ပုဂၢိဳလ္ဆိုတာ ဘယ္ဟာပါတံုးဆိုေတာ့ ေ၀ဒနာယ ေဒဘိကၡု နိဗၺိဒါ ၀ိေရာဂါ နိေရာဓါ အႏုပၸာဒါယ ၀ိမုေတၱာေဟာတိ ဒိ႒ဓမၼနိဗၺာန ပေတၱာ ဘိကၡဴတိ အလံ ၀စနာယ ။

ဘုရားကေဟာထားျပန္ေသာေၾကာင့္ ေ၀ဒနာကို ၿငီးေငြ႔ျခင္းေၾကာင့္၊ ေ၀ဒနာအေပၚ၌ တပ္မက္ျခင္း ေၾကာင့္၊ ေ၀ဒနာခ်ဳပ္ရာကို လုံး၀ႀကိဳက္ေနေသာေၾကာင့္ ဘယ္ေ၀ဒနာမွ မစြဲလမ္းဘဲန႔ဲေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဟာတဲ့ ၊ ဒိ႒ဓမၼ နိဗၺာန ၊ ယခုဘ၀ နိဗၺာန္ရမည့္ ပုဂၢိဳလ္ဟူ၍ ငါဘုရားက ဆိုပါတယ္ကြာတဲ့ ။

ကိုင္း ဘုရားသခင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးက အစီအစဥ္ကိုင္ၿပီးသကာလ ၊ ဒကာ ဒကာမေတြအား ေဟာၿပီ၊ အဲဒီေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔သည္ ကားလို႔ဆိုရင္၊ လုပ္ေနတဲ့အလုပ္လည္း ၊ အင္မတန္မွ ေနရက်တယ္ ။

နိဗၺာန္ျမင္ေအာင္ တက္လိုက္စမ္းပါ

အဲဒါေၾကာင့္ နိဗၺာန္ျမင္ေအာင္တက္လိုက္စမ္းပါ၊

မရပ္လိုက္ပါနဲ႔ဦး ၊ မရပ္လိုက္ပါနဲ႔ဦး၊ ဒီေ၀ဒနာႀကီးကို စြန္႔လြန္ခ်င္တဲ့ အေခ်အေနေရာက္ေအာင္ ႐ႈေပးလိုက္ စမ္းပါဦး ။

အဲဒီက်မွ ရပ္ပါ၊ ဒီျပင္ေနရာမရပ္လိုက္ပါနဲ႔ ၊ ( မွန္လွပါဘုရား ) ရွင္းၿပီလား … ( ရွင္းပါၿပီဘုရား ) ။

ယခုဘ၀နိဗၺာန္ရေအာင္က််င့္ပါ         အလုပ္စခန္းပါၿပီလား၊( ပါပါၿပီဘုရား ) ေအးအလုပ္စခန္းသည္္ ကားလို႔ဆိုရင္   ဒိ႒ဓမၼနိဗၺာန - ယခုဘ ၀နိဗၺာန္ေရာက္ေအာင္ က်င့္ပါ၊ ေ၀ဒနာၿငီးေငြ႔ျခင္း၊ ထိေအာင္လည္း က်င့္ရမယ္ေနာ္၊ ေ၀ဒနာခ်ဳပ္ၿငိမ္းဖို႔ စြန္႔ျခင္းကေကာ ( က်င့္ရပါတယ္ ) ။

ဘုရားကတာ၀န္ခံတယ္

အဲဒီကဲ့သို႔ ေ၀ဒနာလည္းၿငီးေငြ႔မယ္ ၊ ေ၀ဒနာထင္ျခင္းကိုလဲ စြန္႔လႊတ္တဲ့ ဥာဏ္လည္းလာမယ္ဆိုရင္ ျဖင့္ ယခုဘ၀နိဗၺာန္ရၿပီလို႔ ကိုယ္ဟာကိုယ္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်၊ ဘုရားတာ၀န္ခံတယ္၊ ရွင္ပလား ( ရွင္းပါၿပီ ) ကိုင္း ဒီတြင္ေတာ္ၾကဦးစို႔ …. ။

သာဓု ၊ သာဓု ၊ သာဓု ။

http://www.mogokinsightny.org/publications/
ဆိုဒ္မွ ထပ္ဆင့္ယူ၍မွ်ေဝပါသည္